Akşam yemeği yenmişti. Sabahki kahvaltının aksine, bu sofra sessiz geçmişti.
Noyan, Ozan ve Karun gün boyu havuzda yüzmekten tükenmiş gibiydiler. Su sıcacıktı, neredeyse kaplıca gibiydi. Noyan ısı ayarını pek becerememişti; dolayısıyla suyun içinde canlanmak bir yana, üçü de mayışmış, yorgun düşmüşlerdi.
Duru ve ben Aslan’la vakit geçirdik bir süre. Onun kahkahalarıyla bahçe biraz daha canlanmıştı. Sonra Ömer geldi, Aslı ile birlikte Aslan’ı aldı. Bir davete gideceklerini söyledi.
Her davete götürmelerini tabii ki istemezdim. Ama bu kez Aslan’ın en sevdiği arkadaşının doğum günüydü. Yaşıtlarıyla oynaması, çocuk gibi gülmesi bana iyi geliyordu. O yüzden itiraz etmedim.
Aslan'ın arabaya neşeyle binişini izledikten sonra, Duru ile kol kola girdik. Ve birlikte yavaş adımlarla evimize doğru
