İç geçirmeden edemedim. Nasıl bir durumun içindeydim ben böyle? Kendimi büyük bir çıkmazın içerisinde hissediyordum.
Öylece camdan dışarı bakmaya devam ederken, bir anda kolumdan sertçe çekilince neye uğradığımı şaşırdım. “Sen hâlâ daha burada ne edirsen? Defol git eve daha fazla gözüme gözüküp canımı sıkmayasın!” dedikten sonra bakışları anında Zeynep'e döndü.
“Şunu götüresin eve! Benim torunum onun yüzünden hastane yatağında yatar! Burada olmaya hakkı yoktur. Lafımın üstüne laf edeni de konaktan kovarım bilesiniz! Ben ne dersem o olacak. O alçakların önünde başımızı eğdirenin yeri, ayaklarımın altıdır!”
Şok içinde ona bakarken acıyan kolumu çekmeye çalıştım ama gerçekten fazla kuvvetli bir kadındı. Zaten uzun boylu ve iri biriydi. Sonrasında beni Zeynep'e doğru ittirdi ama öyle sert
