Yusuf Çakır Dağlı
Eğer yapabilseydim şu an önüme çıkabilecek herkesi öldürebilirdim. Fakat ne yazık ki ne nerhametim buna ek verir, ne de fiziksel durumum.
Hırsımdan kendimi yiyip bitirecektim.
Hâlâ Doğukan diyor lan delireceğim! Kodumun kılsız pezevenginde ne buldu da dilinden düşmüyor? Onun gördüğünü bir biz göremiyorum anlaşılan! Kafayı yedirtecek bana.
Ulan sevdiğim kıza kavuşmanın sevincini bile yaşayamıyorum. Kursağımda kaldı, kursağımda!
“Ciğerimi siktin be kör sevda! Bırak da artık mutlu olayım.” derken yumruklarım hâlâ sıkılı haldeydi. Sinirden delirmeme ramak kalmıştı.
Yaram zaten yeterince acımıyormuş bir de kalbimde daha büyük yara açıyordu zalimin kızı. Ne yapacağım? Nasıl bir yol izlemem gerek? Hiçbir fikrim yok ancak gönlüm her lafıyla daha da burkuluyordu sanki. En iy
