الفصل الثالث (٣)

1681 Words

نور :الحقينى يا ماما ندى مغم عليها اتصلى بالدكتور وبعد فترة حضر الطبيب وبعد الكشف ناهد : خير يا بنى الطبيب: خيرا ان شاء الله هبوط حاد فى الدورة الدموية نتيجة قلة الاكل انا علقت لها محلول بس لازم تاكل كويس وهتبقى احسن ان شاء الله ناهد :شكرا يا دكتور اصطحبت ناهد الطبيب للخارج وعادت مرة اخرى لغرفة ابنتها ندى حبيبتى انا عايزه اتكلم معاكى لو فاكره ان قلة الاكل وعدم الكلام والدموع ممكن ترجع بابا فكان زمانى بكيت دم عشان يرجع لى تانى ابوكى مش مجرد زوج ده حب عمرى اللى راح من غير وداع انا ادفنت بالحيا بموت محمود ظهرى ات**ر ونفسى اتقطع مش حسه باى حاجه بعده واللى مصبرنى على النار اللى جوايا انتى واخواتك انا مش بقولك انسيه محدش بينسى اهله كل لما تحسى انه وحشك ادعيله بالرحمة وافتكرى هو قد ايه كان بيحبك انا هقولك كلمة وخليكى فكراها ااحاجه الوحيدة اللى بتتولد كبيرة وتصغر مع الوقت هى الحزن خرجت ناهد من الغرفه وتاركة ندى تفكر فى كلامها وبعد مرور اسبوعين نور :ماما مينفعش كده لازم المحل يتفتح احنا عدى اكتر من اسبوعين على وفاة بابا ناهد: انا مش عارفه اتصرف يا نور انا مفهمش حاجه فى شغل ابوكى ومش عارفه لو اتفتح مين هيمشى الشغل نور:نادر يا ماما انتى ناسيه انه كان شغال مع بابا قبل ما يتجوز الزبالة اللى اسمها سمر ناهد: خلاص انا هتصل بيه عشان يجى يا خد المفاتيح ويبتدى من بكره نور : خلاص تمام ماما كان فى حاجه تانية عايزه اقولها لك انا اجازتى فاضل فيها 3ايام انتى عارفه انى سايبة مصطفى والولاد ناهد:عارفه يا حبيبتى انك قلقانه عليهم بس قبل ما تسافرى فى مشوار لازم نعمله نور باستغراب :مشوار ايه ؟ فى وقت لاحق فى بيت الحاج رضوان صباح الخير على احلى بيت فى الصعيد كله رضوان ضاحكا :صبح بالخير يا ولادى منيرة :صباح الخير يا ف*جع لوز انتا زين :ابن رضوان الصغير طالب فى كلية الطب فى القاهرة يتمتع بخفةدم وروح الدعابة على ع** فهد) فهد : صباح الخير يا وجع الدماغ انتا ايه اللى جابك مش عندك امتحانات زين بنوع من الدلع :وحشتنى مش قادرة على بعدك انا ازاى موحشتكش يا ابو قلب اسى فهد: انا بدى اعرف انتا ازاى هتبجى دكتور وانا شبه شكوكو اكده اعقل واكبر زين :سبنالك العقل يا خويا اشبع بيه فهد :اتكلم عدل معايا يا زين ولا قعدة فى مصر نسيتك احترام اخوك الكبير زى ما عوجت ل**نك وبجيت تتحدت زيهم زين : انا اسف يا اخوىاا انتا اللى مقفلها حبتين فكها بقى وانتا لا اول ولا اخر واحد يضحك عليه فهد وقد احكم قبضة يده لض*ب زين حتى سمع صوت والده رضوان :والله عال انا لساتنى عايش ما موتش عشان تض*بوا بعض جدامى يا ولاد رضوان غوروا من جدامى انصرف كل من زين وفهد ومازالوا يتبادلوا النظرات بينهم عودة الى اسكندرية حاضر ياماما نص ساعة وهكون عندك نادر :مش هتصدقى يا سمر ماما عايزانى امسك المحل مكان بابا سمر:ده حقك انتى ليك ورثك واكتر واحد فيهم هى مش بتتجب عليك نادر:صح يا سمر انتى عندك حق سمر :وكمان المفروض محدش يورث من اخواتك البنات مش كافية الوديعه اللى باسم ندى وبمبلغ قد كده غير العربية اللى ركباهاونور هانم اللى ابوك ساعدها فى سفرها هى وجوزها وكمان جبلها شقة هنا وامك اللى عايشه فى شقة شبه القصر وانتا ولا حد فكر يساعدك لا فى جواز ولا شغل ولا شقة ولا حتى بعربية خرده نادر: انتى كلامك كل صح انا لازم اخد حقى منهم والمحل ده اقل من حقى وانا مش هدى حد منهم حاجه وهقول لماما كده سمر :بخبث : ايه اللى بتقول ده لا مينفعش انتا تاخد منهم المفاتيح وبعد كده نشوف احنا شغلنا معاهم وناخد حقنا انا وانتا مش صح يا بيبى نادر :صح يا روحى هو انا اقدر استغنى عنك يا حياتى انصرف نادر متجه الى بيت والده وما ان وصل حتى وجد ندى تركن سيارته تحت العقار وبصحبتها صديقتها المقربة اسراء فقد اصرت الا تتركها وهى فى تلك الحالة نادر:ندى عامله ايه مش تعرفينا على القمر ندى الحمد لله دى اسراء صحبتى نادر :اه اهلا وسهلا ومد يده ليصافحها وابتسامة سمجه مرسومة على وجهه اسراء :اسفة مش بسلم عن اذنك طب سلام يا ندى انا اطمنت عليكى هروح انا ندى:ايه الكلام ده مش احنا اتفقنا هتقعدى معايا شوية اسراء :معلش يا ندى اصلى اتاخرت على بابا وماما ندى:طب استنى اوصلك نادر: استنى طيب اوصلك تجاهلت اسراء كلمات نادر ووجهت كلامه لندى اسراء : سلام يا ندى خلى بالك على نفسك اسرعت ندى الى داخل العمارة يلحقها نادر كانت ناهد تسلم من صلاتها وشرعت فى التسبيح حتى وصلها صوت الشجار الدائر فى الخارج فتحت نور الباب لتجد ندى تتشاجر مع نادر ندى :تصدق انك بنى ادم غلس وبارد ازاى تضايق صحبتى كده ايه يا اخى خلاص نسيت الادب نادر :صحبتك ايه المعقده اللى شبهك دى تحمد ربنا انى بكلمها اصلا دى اخده فى نفسها قلم ده ضفر سمر برقبتها ندى وقد تمالكها الغيظ سمر مين دى بتاعت الشوارع اللى انتا متجوزها اللى محدش يعرف لها لا اب ولا ام خدامة البيوت نادر وقد احتقان وجه وتعالى الشر من عيونه وهم بصفع ندى اخرسى سمر برقبتكم كلكم حتى توقف على صوت امه ناهد:نادر انتا عايز تض*ب اختك وانا لسه عايشه امال لما اموت هتعمل ايه بتعمل راجل على اخواتك البنات وانتى يا ست ندى وقفه تتكلمى مع اخوكى اللى اكبر منك بالطريقه دى انتوا افتكتروا ان عشان ابوكوا مات ملكمش كبير ندى :ياماما انتى متعرفيش اللى حصل ناهد :امشى ادخلى على اوضتك مش عايزه اسمع حاجه وانتا يا مؤدب تعالى معايا فى اوضة المكتب نادر :وهو مطأ الراس حاضر يا ماما اما نور فكانت تتابع ما حدث فى **ت دخلت ناهد غرفة مكتب محمود وجلست خلف المكتب واخرجت من احد الادراج سلسلة مفاتيح ووضعتها اما نادر الجالس على احد الكراسى امامها ونادت على نور فدلفت نور الى داخل الغرفة نور :ايوه يا ماما فى حاجه ناهد : انا اديت مفاتيح المحل لنادر وهو اللى هيمسك المحل وهيقسم ايراد المحل على حسب الشرع وانتى نصيبك يا نور هيتحط فى حسابك كل اول شهر نور :انا يا ماما مش محتاجه حاجه الحمد لله نادر :خلاص يا ماما نور مش عايزه سبيها على راحتها ناهد : اللى اقوله يتنفذ ده حقك وميراثك من ابوكى وقبل ما تسافرى هتعملي توكيل لاخوكى عشان اعلام الوراثة نور :حاضر ياماما اللى تشوفيه نادر فى نفسه :اهو كده احلوة وجات لغاية عندى ده سمر هتفرح اوى فى كمان موضوع تانى يا نادر انا مسافره بكره انا وخواتك البنات عند عمك فى سوهاج عشان عايزنا فى موضوع مهم نادر :اه موضوع بخصوص الورث انا هاجى معاكم ناهد انا قلت هسافر انا والبنات وانتا خلى بالك من المحل نادر بتأفف حاضر يا ماما حاجه تانيه قبل ما امشى ناهد اه استنى اول واخر مرة ترفع ايدك على اخت من اخواتك لا انا عايشه ولاانا ميته مفهوم نادر :حاضر يا ماما حاجه تانية ناهد: تعالى معايا نادر :على فين ناهد استنى فى الصالون ثوانى ورجعه دخلت ناهد غرفة ندى وجدتها غارقة فى الدموع على سريرها اشاحت عنها الغطاء ناهد :ندى حبيبتى بطلى عياط وامسحى وشك وتعالى اعتذرى لأخوكى ماما ايه اعتذر له هو اللى غلطان ناهد مقاطعه : ده مهما كان اخوكى الكبير وفى مقام ابوكى عيب تتكلمى معاه كده وابوكى لو عايش مكنش هيعجبه اللى حصل ندى :ببكاء بابا لو عايش مكنش نادر رفع ايده عشان يض*بنى ناهد:خلاص اللى فات مات وهو وعدنى ان اللى حصل مش هيتكرر تانى ابداااااا يلا روحى اتاسفى لاخوكى ندى على مضض :حاضر خرجت ندى واتجهت الى غرفة الصالون حيث يجلس نادر ندى :انا اسفة على اللى قولته نادر وقد شعر بالانتصار خلاص مفيش حاجه ناهد وانتا يا نادر اتاسف لندى نادر بتقولى ايه ياماما ناهد :اللى سمعته نادر :حاضر انا اسف ندى وقد القت بنفسها فى حضن اخوها وانضمت اليهم الام ونور نور :ربنا يخليكى لينا يا ماما فى اليوم التالى سافرت الام وبناتها منذ مطلع الفجر وبعد مرور وقت طويل وصلوا الى مدينة سوهاج وجدوا احمد فى انتظارهم لياخدهم الى القرية ناهد :معلش تعبينك يا ابنى ندى اصلها بتخاف تركب المعدية فا م**مه تدخل الجزيرة من الطريق احمد :ولا يهمك يا مرات عمى تعبك راحه نور موجه حديثها لاحمد :عامل ايه يا احمد اخر مرة جيت فيها البلد مع بابا كنت انتا لسه عندك سنتين بس كنت شقى اوى احمد ضاحكا : بخير والله يا بنت عمى بس خلاص راحات الشجاوة وراحت ايامها وعقلنا خلاص نور ضاحكة :وانتا دلوقتى شغال ولا بتدرس احمد :انا خلصت كلية الزراعة واشتغلت مع ابويا فى الارض نور باعجاب :كويس اوى ربنايوفقك احمد :الله يخليكى يا بنت عمى وانتى يا ندى خريجة ايه لم تكن ندى معهم فلقد عادت اليها ذكرى يوم دفن والدها فتلالات الدموع فى عيونها احست الام بالحرج من عدم رد ندى على ابن عمها ناهد :ندى كلية الاداب فى سنة ثالثه قسم تاريخ احمد وقد شعر بالحرج فالتزم ال**ت وماهى دقائق حتى وصلوا الى بيت حمدى الذى وجدوه فى انتظارهم كانت بيته مكون من ثلاثة طوابق ويتميز بالرقى والبساطة حمدى :حمد الله على السلامة يا مرات الغالى اهلا ببنات الغالى كيفك يا نور يا بتى مشوفتكيش من وانتى صغيرة كبرتى اها امال فى راجلك وولادك نور :ازيك انتا يا عمى مقدروش ينزالوا معايا عشان مدارسهم ومصطفى مقدرش يسيب شغله وانتى يا ندى يابتى عامله ايه مسمعتش صو تك المرة اللى فاتت خالص ندى :الحمد لله يا عمى بخير وماهى الاثوانى حتى نادى حمدى على زوجته وابنته حمدى يا ام احمد يا مروة مش تيجوا ترحبوا بالضيوف اباى عليكم فوزية : حاضر يا حاج جايه اها وبعد بضعة ثوانى اتت سيدة فى نهاية العقد الرابع من عمرها وفتاه سمراء البشرة كحيلة العيون قصيرة القامة فوزية بترحاب شديد :اهلا اهلا الصعيد كلوه نور بمرات الغالى وبناته ناهد:منور بيكم ربنا يخليكى يا حاجه فوزية ندى ونور :ميرسى يا طنط فوزية :انا معهحبش طنط ومطنطش جولولى يا مرات عمى نور مازحة حاضر يا مرات عمى فوزية موجهه كلامها لمروة بت يا مروة هى البسه اكلت ل**نك عاد رحبى ببنات عمك تقدمت مروة بتجاه ندى ونور وناهد وبعض تبادل السلامات مروة :ازيكم يا بنات كيفك يا مرات عمى نور : الحمد لله احنا بخير وبعد تبادل الكلام فى عدة مواضيع قاطعة ناهد الحديث خير يا حاج حمدى ممكن اعرف الموضوع اللى كنت عايزنى فيه الحاج حمدى: خير يا مرات اخويا بس مش اصول نتكلم من غير ما تاخدوا واجبكم دى تبقى عيب فى حقنا بعد الغدا نتكلم يا مرات اخوي **تت ناهد وما زالت تفكر اى ورث لهم فى الصعيد ولم يخبرها عنه زوجها الراحل وفى النهاية قررت الانتظار

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more