ห้องทำงานแม่น้ำหวาน
ให้ตายเถอะกูโทรหาเฮียฟาร์กับไอ้ลีตอนนี้ทันไหมวะแม่น้ำหวานแม่งน่ากลัวชิบหายผมนี่นั่งเหลือตัวเท่าเห็บหมาเลยครับแล้วในห้องก็มีแค่ผมกับแม่น้ำหวานสองคน แม่น้ำหวานไม่ให้น้ำหวานเข้ามาแล้วแม่แกก็เอาแต่นั่งจ้องหน้าผมถามอะไรก็ไม่ถามผมจะเสือกพูดก่อนก็กลัวแกจะว่าแกยังไม่อนุญาตให้พูดบรรยากาศในห้องตอนนี้แม่งติดลบยิ่งกว่าขั้วโลกเหนือ
ปึก!! (เสียงวางปืนลงบนโต๊ะ)
“เชี้ย!!"
แม่งเอ้ยตกใจ!! นั่งเงียบๆอยู่ดีๆแม่ตบปืนลงที่โต๊ะซะดังว่าที่แม่ยายผมแม่งโคตรฮาร์ดคอร์
"นายด่าฉันเหรอ!!"
"เปล่าครับผมแค่อุทาน ผมตกใจ"
"หน้าตาแบบนี้ไม่น่าขวัญอ่อน"
ปกติไม่ใช่คนแบบนี้ครับมาเป็นก็ตอนเจอแม่นี่แหละผมแม่งได้แต่คิดในใจอ่ะครับพูดออกไปไม่รู้จะโดนด้ามปืนตบปากหรือเปล่า
"นายสินะที่เป็นสาเหตุให้ลูกสาวฉันกลับมาอยู่ที่บ้านไหนพูดมาซิเรื่องระหว่างนายกับลูกสาวฉันมันเป็นยังไง"
พอเขาเปิดโอกาสให้พูดผมก็ไม่กล้ากลั
