วันต่อมา
เวลา 04.30 น.
“มองหน้ามีปัญหาเหรอขี้แล้วไม่รู้จักเก็บเองวะ”
ขณะนี้เวลาตีสี่ครึ่งครับแล้วที่ผมคุยด้วยก็คือม้าครับม้าตัวเป็นๆในคอกนี่แหละครับงานแรกของผมที่คุณแม่ยายให้ทำคือการมาเก็บกวาดขี้ม้าไปทำปุ๋ยให้ต้นส้มไม่มีแล้วครับตอนนี้กลิ่นน้ำหอมอามานงอามานี่ที่ผมใส่ตอนนี้มันมีแต่น้ำหอมกลิ่นขี้ม้าใครมาเห็นสภาพผมตอนนี้คือแม่งเอาไปล้อได้ยันลูกบวชอ่ะ
“อยากได้ลูกเสือก็ต้องอดทนหน่อยนะคุณ”
ลุงชัยครับหัวหน้าคนงานที่เดินเข้ามาคุยกับผมลุงแกก็ดีนะครับถึงแม้ว่าจะเป็นลูกน้องแม่ของน้ำหวานแต่ลุงชัยก็ไม่ได้ช่วยแม่น้ำหวานกลั่นแกล้งผมเหมือนกับพวกสมุนลูกสาวกำนันในละครหลังข่าว
ลุงชัยยังคอยบอกคอยสอนผมอย่างเช่นเมื่อวานตอนเย็นตอนที่ไปกินข้าวที่โรงอาหารกับพวกคนงานลุงชัยแกก็มานั่งกินเป็นเพื่อนผม
“สบายลุงเพื่อลูกเพื่อเมียผมทำได้หมดอ่ะ”
พอผมตอบไปแบบนี้ลุงชัยก็ยิ้มให้ผมครับลุงชัยถือว่าเป็นคนหน้าตาดีนะครับอาย
