Karargâhın içinde gerilim ince bir tel gibi gerilmişti. Burak, harita masasının başında duruyor, kırmızı işaretli bölgeleri gözden geçiriyordu. Köstebeğin kim olduğu hâlâ belirsizdi ama izler dar bir alana toplanmaya başlamıştı.
Yanında Teğmen Serhat vardı; telsizden gelen raporları kısa, net cümlelerle aktarıyordu.
— “Karahan, kuzey perimetredeki devriyeler rapor veriyor. Şüpheli hareket yok.”
Burak kaşlarını çattı.
— “Olmaması imkânsız. Bu kadar sessizlik… fırtına öncesi.”
Pınar, bir sedyenin başında yaralı bir askerin ateşini kontrol ediyordu. Yorgunluğu yüzünden okunuyordu ama elleri titremiyordu; soğukkanlılığı, içerideki askerlerin de moralini ayakta tutuyordu. Her pansuman, her serum, bir umut gibi ekleniyordu geceye.
Aniden dışarıdan boğuk bir patlama sesi geldi. Binanın duva
