Elif, gece boyunca gözüne tek bir damla uyku girmemişti. O gösterişli ama tehditkar çiçekleri çöpe attıktan sonra yatağa girmiş olsa da, zihni karmakarışık düşüncelerle doluydu. Serdar da bütün gece ona eşlik etmiş, varlığıyla Elif'e sessiz bir destek sunmuştu. Osman, ilk iş Yusuf'u arayıp durumu bildirmek istese de, Elif'in sinirlerinin gerginliği ve "Sakın!" diye fısıldayan yalvarışıyla bu fikrini sabaha ertelemek zorunda kalmıştı.
Serdar ve Elif, bu uykusuzluk krizini tuhaf bir fırsata çevirmişlerdi. Gece sık sık uyanıp huysuzlanan minik Şifa ile dönüşümlü olarak ilgilenmişlerdi. Şifa'nın sonunda uykuya daldığı kısa anlarda ise, balkonda yan yana oturup, o tatsız olay hiç yaşanmamış gibi bambaşka, gündelik şeylerden konuşmuşlardı. Bu, ikisi için de kısa bir nefes alma anı olmuştu.
Sab
