ISANG GABI lang kami nagkita ni Marcus pero parang ang laki ng puwang na pinunan niya sa buhay ko. Parang bigla na lang nawala ang lungkot na naipon sa dibdib ko simula noong bigla na lang siya umalis at tanging isang note lang ang iniwan. Kahit na saglit lang silang nagkausap, tumanim sa isip niya na magkikita pa rin silang dalawa.
“Hay naku, si Stranger Man a.k.a. Masked Man na naman ba ang iniisip mo?” Nilaru-laro ni Mary ang buhok ko. “Missed mo na ba siya?” may pang-aasar sa boses niya. Kasalukuyan kaming nasa loob ng room at break time namin.
Nilingon ko siya saka inirapan. Sa araw-araw na magkasama kami ay kabisado ko na ang ugali ni Mary. Akala ko noong una hindi kami magkakasundo pero ngayon, click na click talaga kaming dalawa. Nakahanap ako ng panibagong kaibigan sa katauhan n
