PINAGHALONG SAYA at lungkot ang naging tugon ni Anika nang malaman ang tungkol sa pagpasok ko sa Santillian University. Masaya siya dahil malaki ang oportunidad ko na makapagtapos sa kilalang unibersidad at malungkot siya dahil hindi kami magkakasama sa kolehiyo. Kung dati ay lagi kaming sabay na papasok at uuwi mula sa eskwelahan, it’s totally different after the graduation. Hindi ko alam kung magagawa ko pang umuwi sa kubo during weekends dahil tiyak kong hindi basta-basta ang adjustment na kailangan kong paghandaan. Sana lang ay payagan na dalhin ko si Snowy. Hindi ako sanay na ‘di ko siya kasama. Wala ring ibang mag-aalaga sa kanya.
Isang araw bago ang graduation day ay binisita ako sa kubo ng Tito at Tita ko kasama ang kanilang anak na si Selena; ang pinsan kong nagmana sa ina
