ZOIE
DAHAN-DAHAN na tinanggal ng asawa ko ang suot kong wedding dress. Galing kami sa Mayumi Church kung saan ginanap ang pormal na kasal na talagang inungot sa akin ni Marcus. Kung ako ang tatanungin, sapat na sa akin na mag-asawa na kaming dalawa kahit pa walang seremonya. Ang mahalaga ay maayos na ang lahat at kompleto na ang mga mahal ko sa buhay. Nagkaroon pa ako ng isang Lola sa katauhan ni Manang Pacing. Siya pala ang mommy ng Mama ko. Naging maayos na ang relasyon nila at walang araw na nagpapasalamat ako sa lahat ng biyayang ipinagkaloob sa akin ng Maykapal.
“Love, ano ba ang ginagawa mo? Para naman akong bata kung itrato mo,” wika ko. Natatawa ako sa marahan niyang pagkilos.
“Love,” Dinala niya ang isang kamay ko sa labi niya. Umakyat na naman ang boltahe ng kuryente sa puso
