SIYA SI Marcus. Bigla na lang bumalong ng luha ang mga mata ko. Three years. Iyon ang huli niyang sinabi sa akin noong huli kaming magkausap sa mobile phone. At sa bawat araw na lumilipas ay inaasam ko na makatanggap ng ano mang mensahe o tawag mula sa kanya.
Humigpit ang yakap niya sa akin tanda ng ilang taong pangungulila. I almost cried ngunit pinigilan ko.
“Look at me, Zoie,” mahinang utos niya.
Ang laki ng ipinagbago ni Marcus kaya naman ‘di ko siya agad nakilala. He’s more matured now. Mahaba na ang buhok niya ngayon na wavy naman ang bandang dulo. Straight ang may kapakalan niyang kilay na lalong nagpa-highlight sa kanyanga dalawang mala-almond na mata. Nagmamalaki naman ang matangos niyang ilong na halatang galing sa ibang lahi samantalang manipis ang kanyang labi na napapali
