“Oh anong mukha yan? Bakit parang gulat na gulat ka?” naiiyak na natatawa kong sabi rito.
“Anong sabi mo? Anong Lola Dolores?” sabi nito at napaatras ng hakbang mula sa akin.
“Dolores Priza, hindi mo na talaga tanda?” nanloloko pang sabi ko.
Kita ko ang tila unti-unti nitong pagkakaunawa sa mga sinasabi ko.
“O ano? Wag ka naman umarte na para bang nagsisisi ka sa nangyari sa Lola ko!”
“Aradelle, manahimik ka!” sigaw nito pero hindi naman ako sumunod.
“Kamusta Lolo?” dagdag ko pa dahilan para matalisod ito sa mga librong nakakalat at nagkatumba-tumba na.
“Lumayo ka,” sabi nito.
“Tsk! Anong arte to? Hindi ganito ang iniisip ko sa araw na ito. Hindi ikaw ganito kanina sa opisina mo. AHHHH!!!!” gigil kong sigaw at binaril ang may giliran ng binti nito.
Pumalahaw ito sa sakit at napah
