Chapter 31

1991 Words

Napaupo ako mula sa pagkakahiga dahil sa gulat. Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko kaya kahit tulog na tulog pa itong lalaki sa tabi ko ay umamba na ako ng suntok. Pero laking gulat ko nang kahit nakapikit ay nagawa nitong masambot ang kamay ko. “Talaga? Tatraydurin mo ako pagtapos kong iligtas ang buhay mo kagabi?” sabi nito nang magmulat ang mga mata at tumingin sakin na may nakakalokong ngiti. Binawi ko ang kamay ko at nangunot ang noo, “Hiningi ko ba? Kaya ko naman ang sarili ko kagabi, sadya lang talagang kulang ka sa pansin,” Natigilan ito at naghanda ako kung sakaling saktan ako dahil kauma-umaga ay ang matalim na dila ko na agad ang sumalubong dito. Pero tumawa ito. Iyong tawa na akala mo ay ngayon lamang nakatawa. Nagpapadyak pa ito dahilan para maalis ang iisang k

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD