THE MISTRESS'S SWEET REVENGE ||SPG-R18

THE MISTRESS- DEMISE

CASSANDRA’S POV:

While I was lying on my bed, I felt like I was drained of all my energy. My mother was disgusting. After I came home late, she slapped me, and now, I hear moaning in my dad's room, and she is having s*x with someone! In our house, she brought her lover. It made me sick. I felt like I was going to vomit. My head is spinning, and I am in pain. My heart crashed again. Just like that. Am I being punished for having such a mother?

I felt Yaya’s palm on my forehead, “Anak,” mahinang tawag niya sa akin. “Hmmm,” ungol lang ang tugon ko roon. “Mahabaging mahal na poon, ang taas ng lagnat mo,” hindi ako kumilos, nanginginig ang aking katawan sa tindi ng lamig. Naka patay naman ang aircon sa aking silid pero giniginaw pa rin ako.

Ilang sandali pa ramdam ko ang maligamgam na bimpo sa aking noo. Iniangat ako ni Yaya sa sandalan ng aking kama. “Anak nagdala ako ng mainit na macaroni soup, humigop ka muna, para makainom ka ng gamot.” Yaya’s worried voice made me feel a little bit okay. “Salamat Ya,” mahinang bigkas ko. Iminulat ko ang aking mata, malinis na ang aking silid. Pero walang natira sa gamit ko. Bahagya akong napailing. “I’m sorry Ya, I can't help it,” saad ko sa kanya at sinalubong ang namumula niyang mga mata. Umiling-iling siya na tila nauunawaan ang nararamdaman ko. “Shhh, kumain kana, para makainom ka ng gamot,” masuyong saad nito.

Nang maubos ko ang dala niyang pagkain, uminom ako ng gamot, at binihisan niya ako. How could this woman treat me like her own daughter? Bumukas ang pintuan ng aking silid iniluwa doon si Mang Damian, kasunod nito ang doktor ng aming pamilya. “How are you doing Cassandra,” tanong ng doktor sa akin. “Lagnat laki lang dok, I’ll be fine,” sinabayan ko iyon ng mahinang tawa. Pero walang may natawa sa sinabi ko. All of them are looking at me seriously.

“Siguro nga,” sagot ni dok makalipas ang ilang sandali. “I told you, it was nothing, I was tired and drained." Namamaos kong sagot. Tumango-tango lang ang doktor sa akin. Matapos niya akong masuri nagpaalam na rin ito. “I should get going, please take your medicine on time Cassandra. I should take my leave,” saad nito. Bitbit niya ang kanyang medical bag.

Malakas na palakpak ang kumuha ng aming atensyon. Dumako ang tingin naming lahat kay Mommy na nakasandal sa gilid ng pintuan. Sinamaan ko siya ng tingin. Nginisihan niya ako na parang demonyo.

“The certified mistress is here,” patuyang sabi ko. “The second to the throne will soon take over,” bweltang sagot niya. “Hinding-hindi ko gagawin ang masamang gawain mo Elizabeth!” I called her first name. Hindi siya karapat-dapat na tawaging ina ko. “Cassandra, Cassandra, h’wag kang magsalita ng patapos, baka kainin mo ang ‘yang sinabi mo!” She gripped tightly my jawline. “Oh, your burning up, darling!” Dagdag niya at tumawa ng malakas. Iniwas ko ang aking mukha sa kanya para makawala. “Don’t worry Elizabeth, I’m not gonna die with fever, unless—” binitin ko ang aking sinabi. Kita ko ang pagtaas niya ng kilay. “Unless what Cassandra?” usisang tanong nito. Ngumisi ako sa kanya. “Nah never mind, it was nothing, will you be so kind to leave my room Elizabeth you're not welcome here,” pa-insultong saad ko. “This is my house I can go wherever I want!” Singhal niyang sagot. “Oh really, aren’t you updated then huh? This house, dad’s properties, shares, and the company is now belong to me, haven't you informed about it?” Panghuhuli ko sa reaksyon niya. Agad nagbago ang kanyang mukha, lalong naging mabangis ito. Sinundan niya iyon ng tawa. But I know deep inside of her, I hit some nerves. “It is a conjugal property Cassandra; I have the right!” galaiting sigaw nito. Pero mas lalo kong ginatungan ang aking malaking hinala. “Well, dad has a will, Ninong Lionel secured it!” Tumawa ako ng ubod lakas ng akma niya akong sasampalin. “Parang awa niyo na Ma’am Elizabeth, may sakit si Cassandra,” Yaya Ceding pleaded at hinarang ang kamay ni Mommy. Iwinaksi niya ‘yon at nagmartsa palabas ng kwarto ko. Pero bago ito tuluyang lumabas isang banta ang binitawan niya. “Hindi mo kakayaning banggain ang pader na tulad ko Cassandra!” banta niya. Ngunit hindi ako nagpatinag. “Pader talaga? Have you forgotten, Soesanto is my last name Elizabeth? Money can buy everything including you! Now, get the hell out of my room or yet better pack your things and leave!!” Tulayan itong umalis nang hindi lumingon.

Hindi ako nakapasok nang sumunod na araw. Coach Aldrix understand it but he’s worried about my stamina and health. “Are you ready for tomorrow Cassandra?” nag-alala ang boses ni coach. Ngumiti ako, gusto kong bigyan siya ng kumpiyansa na aking kakayanin ang laro ko bukas. “I feel better. We trained well. You tell me coach, do I have a chance to win?” Gusto kong marinig ang komento niya. “You are perfectly healthy, you're right it is just a fever, your performance is more than I expected Cassandra,” simpleng tugon nito. Nagpaalam na siyang umalis. Bitbit ko ang aking mga kagamitan, at pumasok sa kusina. Matiyagang naghintay si Yaya sa akin. It is kinda late but still, she waited patiently for me. Lumingon siya sa akin, “tapos na ang training mo anak? Sigurado kana ba na kaya mo?” Pag-alalang tanong nito. Ngumiti ako at tumango. “Kayang-kaya Ya, pwede po kayong manood bukas? I want you to be there Ya.” Tumango siya. Lumapad ang ngiti ko. She never fails to support me her, and dad. I wish he was there.

The next morning, I took Advil for pain. I want to make sure that my body can sustain the fifty minutes initial game. Inayos na rin ni yaya ang gamit ko kagabi pa. Mabilis ang kilos ko, this day is gonna be a good day for me. No one can ruin that.

“Ya, sabayan niyo na akong kumain” Aya ko sa kanya, bihis na rin siya. Pumasok din si Mang Damian na naka suot ng polo shirt na kulay orange, katulad ng suot ko. “Wow, bagay po pala sa inyo ang polo, lalo ho kayong gumwapo Mang Damian!” Papuri ko sa kanya. Ginatungan niya rin ‘yon. “Aba syempre Ma’am Cassie, ako pa ba?” Sabay tapik sa dibdib. May dala rin itong banner na nakasulat ang pangalan ko. Nakakataba ng puso ang suporta nila sa akin.

Mabilis ang biyahe namin papuntang school. Masyado pang maaga. Pagbaba namin ng sasakyan dala-dala ni yaya ang ibang gamit ko. Sabay-sabay kaming tatlong pumasok. Hindi na ako na sorpresa ng matanawan ko sina Drake at Coach Aldrix. “Good luck Cassie, break a leg,” bati agad nito sa akin. Tumango lang si coach. “Salamat Drake,” nahihiyang sagot ko. Nagulat ako ng iniabot niya sa akin mula sa likuran nito ang teddy bear, nakasulat doon, DRAKE&CASSIE 4EVER. Lumapad ang aking ngiti. Nagpasalamat ako sa kanya.

Nang pumasok na kami sa gym handa na ang anim na court. Maaga pa, ala-siyete pa lang. “Cassandra, stretching,” tawag sa akin ni Coach Aldrix. Tumango ako. Nakaupo lang sina Drake, Yaya at Mang Damian sa bench. Lumapit si Yaya para ayusin ang aking buhok. She used to do this. Noong bata pa ako tuwang-tuwa ako, since her skills regarding different designs for my hair were amazing.

Tapos na akong mag stretching tumingin ako kay Coach Aldrix halata sa kanya ang kaba. “Bakit kayo po ata ang kinakabahan coach?” Natatawang tanong ko sa kanya. Tumaas ang kilay niya bago sumagot. “I bet my car, baka maglakad ako pauwi!” Sinabayan niya ‘yon ng mahinang tawa. “Yay, don’t worry about it we will win!” Paniniyak kong sagot at kinindatan siya.

Nang pumito ang referee, nagsitayuan na kaming lahat. Inikot ko ang aking mga mata sa buong paligid puno na ‘yon ng mga manonood. Dumako ang mga mata ko sa mga taong naging inspirasyon ko ngayon. Mang Damian, Yaya and Drake. Lumapit si Coach siya sa’kin. “Cass, make sure to use the techniques I taught you, study your opponent's weakest point and lastly, enjoy let your mind be free from everything and focus your attention on the game.” Sabay yakap niya sa akin. Tinapik ko ang likod niya.

I have beaten each player from elimination, quarter finals, to semis. Now I am resting for a bit. The next round will be the championship. “Anak, tubig gusto mo?” Alok ni Yaya umiling ako. “I’ll be fine Ya. Pinunasan niya ang pawis ko. “Ikinararangal kita anak, kung andito lang ang daddy mo, proud na proud ‘yon sayo.” Masiglang saad niya na siyang ikinangiti ko. “I know Ya, gagalingan ko lalo para sa kanya,” wika ko. Tumayo ako ng pumito na nag referee para sa championship.

Magaling ang kalaban ko, ilang beses nag-over time ang laro namin dahil tie ang iskor. Sa huling set nagtime-out si coach. “Cassandra, your backhand under is showing weakness, strategize,” wika ni coach. Bawat palitan namin ng hampas ng shuttlecock ng makita kong biglang ngumiwi ang aking kalaban. Right then there I used the front forward. Before the time ends, I smashed it as it was my last strong whack.

Sinugod ako ng yakap ni Drake at inangat sa ere ng paikot. “Drake!” Nagulat ako sa ginawa niya. Nagraragasa ang t***k ng puso ko. Masyado akong masaya. Nagbunga lahat ng pinaghirapan ko kabila ng aking mga pinagdadaanan. My dad still around to help me. “Congratulations anak,” bati niya sa akin. Ibinaba ako ni Drake at niyakap ko si Yaya. “Salamat po sa pagmamahal at suporta ya.” Tears escape from my eyes. Sinapo niya ang aking mukha at pinunasan ang luha ko na kumawala roon. “Coach Aldrix thank you!” Nanlaki ang aking mga mata ng may humagis sa kanya ng susi! Akala ko nagbibiro lang siya kanina. Pinagmayabang niya ang susing hawak niya natawa na lang ako. Handa na kaming umalis, nagpaalam si Drake na maghahanda dahil may tournament din siya. Tumango ako sa kanya. “I’ll see you later at the lake!” Sabay kaway niya sa akin. Tumango ako hanggang sa mawala siya sa aking paningin.

Nasa loob na kami ng sasakyan, pupuntahan namin si Dad. I need to show him my achievements. This is for him. It always does. Lahat ng tagumpay ko ay ini-aalay ko sa kanya. Malapad ang ngiting kong bumaba ng sasakyan. Hindi ko mapigilan ang saya sa puso ko. Ngunit biglang naglaho ang ngiti sa aking mga labi pagdating ko ng ICU.

Wala na doon ang dalawang guard, wala na ang daddy sa kama niya. No! No! Hindi maaari! “Where is my dad?"?” sigaw ko, “where the hell is, he!” Halos maputol ang ugat ko sa leeg sa lakas ng aking pagkakasigaw. Lumabo rin ang aking mga mata dahil sa luhang kumawala doon. “He’s at the morge Cassandra.” Imporma ni Tito Carlisle sa akin mula sa likuran. Humagulgol ako, yakap-yakap ko ang medalyang napanalunan ko. Yakap ni Yaya ang naramdaman ko. “I am sorry hija, there are complications in his brain. Your dad developed blood clot, pumutok ang ugat sa utak niya sanhi ng kanyang pagkamatay,” mahabang paliwanag ni Tito. Nawalan ako ng lakas, umikot na naman ang paningin ko.

"Why is this happening to me Tito? He is a good man, why someone tried to kill him!?” tanong ko sa kanya, ramdam ko ang pagpisil niya sa balikat ko. “I know hija, but I will make sure you get the justice you deserve! I will arrange for your dad's remains to be interred in the chapel.” Saad ni Tito at umalis na. Kahit nanlalambot ako pumunta kami ni Yaya sa morge para makita ko si Dad.

Sa pag bukas ko ng pintuan tumambad sa akin ang kanyang bangkay na natatakluban ng puting tela. Doon na kumawala ang malakas kong hagulgol. Habang naka-alalay si Yaya sa akin. Inangat ko ang puting tela and there he was. I took his hand and pressed it firmly. “I will make sure dad; I will find the culprit! I will not rest until I find him and make him suffer. I promise you that!” Kasabay ng pagyakap ko sa bangkay ng aking kinilalang ama at pagsabit ko ng medalya sa leeg niya…

***