(kimsin)küçük şeytan
1186 Words
Sorani 'nin( umudu)(Yamal) Şervan'
" iyi misin"geldiğimde zar zor açtığı gözleriyle bana gülümsemişti.
Biz Şervan'la yola çıkarken nereye gideceğimizi bilmiyordum.
Tek bildiğim bu iblislerin içinden bir an önce gitmem gerektiğdi.
Onlarca silah ve el bombası alırken yanımıza yemeklik bir şeyler de almıştım.
Şu an bütün yollar kapalıydı geldiğimiz yolda bile 2 kere bizi durdurmuşlardı, ben Şervan'ın Yaralı olduğunu söyleyip ona doktora götürmem gerektiğini söylediğim için bizi geçirmişlerdi.
Şam'da koca Şam sokakları kan kokuyordu.
Kandan çok ölen insanlık kokuyordu.
Ölen vicdanlar ve merhametler kokuyordu.
2 yıl önce ona ve karısına ve kızına ettiğim bir adam elime bir numara tutuşturmuştu.
"Bir gün olurda zor duruma girersen gel" demişti.
Ben tüm umutlarımı cebime koyarak öldürdüğüm iblisin adamlarından aldım telefonla numarayı tuşladım ama öyle bir numara yoktu.
"Zaten çok umut daha bağlamamıştım"dediğim de ağlıyordum.
Göz önünde ama kimsenin girip bizi burada bulacağı aklına gelmeyen küçük yarısı yıkılmış bir evi odasına girdik.
Şervan'ı yatırdım, getirdiğim ilaçlarını ona verip üzerine bir battaniye ile örtüp arabayı uzağa götürmem lazımdı.
Yoksa iblis bizi bu arabadan bile bulurdu.
Hızla koşarak gittiğim arabaya bakıp hızla bindim.
Çok ileri götürdüm sonra onu yaktım.
Hızla Şervan'nın yanına koşarken arkamdan biri geliyor mu? diye de bakıyordum.
Hızla Şervan'nın yanına geldim, yatıyordu.
Yanına uzanıp ona sarıldım.
Kokusunu içime çekerken ağlamaya başladım.
Ben iblis yüzünden Şervan'a bakamıyordum bile şimdi Şervan' yanımdaydı.
Yanağını öperek kokusunu içime çektim.
O da gözleri kapalı şekilde gülümsüyordu.
Başını boyuma koydu biz ilk kez sarılarak uyumuştuk.
Ertesi günün öğlenine kadar uyurken ben Şervan'ın yüzüme değen dudakları ile gözlerimi açtım.
"İyi misin ?"
" Evet çok iyiyim " değip bu sefer ben uyandığım için beni çekine çekine öpmüştü.
Onun yarasına dikkat ederek ona sıkıca sarıldım.
Kalkıp ilaçlarını içirmem için ona getirdiğim sıvı yiyeceklerden bir şeyler yedirmiştim.
Aldığın ilaçların etkisinden Biraz sonra uyuyan Şervan'a bakıyordum.
Ne yapacaktık biz bilmiyorum ama tek bildiğim iblis bizi yakalarsa ölmekten beter ederdi.
Aradan geçen 3 gün ile Şervan biraz daha toparlanmıştı.
Ben ise arada dışarı çıkıp bakınıyordum.
Biz herkesin gözünün önündeydik Ama kimsenin de bizi buradan bulacağı aklına gelmeyecek bir yerdi.
Yaşlı bir adam ve karısı biraz ileriki evlerden birindelerdi.
Ama açlardı bizi de evde birşey varmı diye bakmaya geldiğinde görmüştü.
Onlara yiyecek bir şeyler verip kimseye burada olduğumuzu söylememeleri hakkında iyice tembihlemiştim.
" Söylerseniz sizi öldürürüm" dediğimde adam korku ile başını sallayıp gitti.
İblis bizi her yerde ararken Biz onun gözünün önündeydik aslında.
Ama o bizim gözünün göreceği yakınlıkta değil de, uzaklarda arıyordu.
ben dışardanken eve birileri girmiş büyük yiyecekleri ve ilaçları almışlardı.
Şervan' uyurken Allah'tan ona Zarar vermemişlerdi.
Bir hafta olmuştu,Gece Şervan'ın ateşi çıktığında yaşlı amca yarasının enfeksiyon kaptığına söylediğinde korku ile ona baktım.
" Ben ne yapacağımı bilmiyorum" dediğimde.
Doktor bulamayacağımız için yarası için ilaç bulmam gerektiğini söylemişti
Gece sokaklar sessizken ben yüzümü kapatıp belime taktım 10 taneden fazla hançerle silahlı el bombalarıyla sokağa çıktım.
Ben sabaha karşı vardığım tamamen yıkılmış hastaneden nasıl ilaç alacağımı bilemiyordum.
Elim boş bir şekilde dönerken çarptığım kişiyle korku ile yerimden sıçradım elimi belimdeki hançere attığımda elimi ters çevirip sırtımı gökyüzüne yasladı.
"Bırak beni iblis"
Kulağıma eğilip" ben iblis değilim "?
" Bırak beni diyorum sana canını alırım senin"
Kapalı yüzünden güldüğünü çıkan hızlı nefesiyle anlamıştım.
"Sen mi? beni öldüreceksin!
benim kim olduğumu bilmediği için böyle söylemesi normal di onun gibi onlarca hatta yüzlerce adamı öldürmüştüm ben.
Onu da öldürürdüm umurumda bile olmazdı.
Bu Beni öldürmeden benim gitmem lazımdı ya da onu öldürüp öyle gitmem gerekiyordu.
"Tamam beni bırak gitmem lazım"dediğimde.
"Sesin "dedi ve durdu. Birden yüzümü açtığında.
Şaşkınlıkla bana baktı.
" Kimsin" diye sorduğunda yüzündeki sorgulayıcı bakış ile ona bir anlık boşluğundan yararlanarak karnından iki defa bıçakladım .
Gözlerini sıkıca yumup " küçük şeytan" değip çevirdiği bileğimin acısından bağırarak yaralı karnına dirseğimi vurdum.
Bir anlık kolumun gevşemesi ile kendimi onun elinden kurtarıp kaçmaya başladım.
Arkamdan gelip seslensede onu duymamazlıkten geldim.
" Dur, dur küçük Şeytan"!
Hızla geldiğim eve Şevan'nın yanına saklandım.
Başımı onun kucağına koydum.
Vücudu yanıyor gibiydi.
Ölecekti, başında ateşini sabah,a kadar düşürmeye çalışıp ağlamıştım.
İki gündür Şervan iyice kötüleşmeye başlamıştı.
4' günün sonunda Şervan'nın nefesini duyamadım.
Avazım çıktığı kadar bağırıp ağlarken şu an birilerinin bizi duyması umurunda bile değildi " yamal (umut) sen benim bu cehennemdeki tek tutunduğum umutsun "
Ama Şervan ateş gibi yanan vücudu soğumaya başlamıştı.
Kulağımı kalbinin üzerine koyduğumda kalbinin sesini de duymuyordum ben ilk defa biri ölecek diye ölecek gibi hissettim.
Ağlamaktan cılızlaşan sesim ile " Yamal öldü" dedim dizimi kendime çekmiş, bir ileri bir geri gidip gelirken.
Gün doğana kadar öyle kalmışım ondan sonra kalkıp yaşlı amca ve karısının yanına gittim.
Ağlayarak " Yamal öldü" dediğimde yaşlı adam üzüntüyle bana baktı.
" Onu gömelim" diğen yaşlı amca ya baktım " iblis ölenleri yakıyordu" dediğimde " tövbe haşa kızım biz Müslümanız Allah'ın kulunu nasıl yakalım"Dediğinde ben ses etmedim,
benimle birlikte kaldığımız yere gelince üşümesin diye üzerini örttüğüm Şervan'a yaklaşarak üzerindeki battaniyeyi açtı.
Nefesini dinlediğinde bileğine dokunarak biraz bekledikten sonra.
Gülümseyerek" yaşıyor Ama nabzı çok az atıyor" dediğinde inanmaz gözlerle ona baktım.
" Yalan söyleme öldü o "
Yaşlı adam başını iki yana sallayarak, "neden yalan söyleyeyim ki Kızım yaşıyor işte"Dediğinden sanki yeni nefes alıyormuş gibi hissettim hızla ona doğru adım atarak kulağımı kalbinin üzerine indirdim ama hiç ses gelmiyordu" ama kalbi atmıyor "dediğimde yaşlı adam gülerek" çok az atıyor kalbinin sesini duymaman normal"
Ben heyecanla Ona bakarken " Ne yapalım Ne yapmam gerekiyor"dediğimde.
"Doktor dedi o da burada yok kızım"
Ben onu ne dediğini gayet iyi anlamıştım.
" Tamam sen kalk git " derken adam gidip gitmemek arasında kararsız gibiydi" git "diye bağırınca "Allah'a emanet ol" dedi bana
Ben kapattım telefonu tekrardan açarken " gel bizi al " dediğimde İblis ' in biri kahkahası kulaklarımdan girip beynimin bütün duvarlarını yıktı.
" İblis " değip yüzüne kapattım.
Çok kısa bir süre sonra gelip bizi alan onlarca araba ve iblis'in askerleri ile yine kaçtığım cehenneme geri dönüyorum Ama bu sefer farklı bu sefer farklı bir cehennem olacaktı onu da biliyordum.
Şervan'ı Bana karşı hep kullanacaktı "olsun yaşasın varsın canım sana feda olsun"
Duran araçlar tüylerim diken diken olurken damarlarımda kan yerine nefret ve tiksinti dolaşıyordu.
Elini cebine koymuş gülerek bana baktığında Ben yüzüne tükürdüm.
Attığı tokatla yere düşerken yüzüme ve karnıma üst üste tekmeler attı o gün beni o kadar çok dövdü ki günlerce kendime gelememiştim gözümü açtığımda sorduğun ilk şey " Şervan' "ismini duyan iblis sinirle saçlarımdan tutup beni yüzüne yaklaştırdı.
" Öldü anladın mı"?
"Hayır ,hayır ölmedi değil mi ?hayır ölmedi"
Ağlayarak söylediğim kelimeler iblisin çok hoşuna gitmişti sonra gülerek "yaşıyor "dedi.
Bunu duyduğuma kalbim sevinirken zihnim bana neler olacağını hatırlatıyordu.
Ve o günden sonra iblis boyun eğmek zorunda kaldım Şervan'ı tuttuğu mahzen'de zincirle bağlamıştı.
Beni de farklı bir yerde farklı bir mahsende bağlayıp zincirlemişti ve ben 2 yıldır buradayım Şervan'ı her şartta ve her koşulda da öne sürerken ben artık bu cehennemden ölüp gitmeyi bekliyordum.
19 yaşındayım ,
Ve ben 11 yaşından beri bir savaşın orta yerinde kalmış , Öksüz ve yetim." Sorani " diyorlardı bana
Adım sanim yok kimliğim yok , namusum beş paralık olmuş , eli adamların kanlı ellerinde.
Vücudumun her yerinde ya bıçak yada kurşun izi var !
Ve ben Sorani ölmedim 19 yaşındayım 2 yıldır bu hücrede tutuyor iblis beni.
Sebebi bilmem ama iblis beni istiyordu.
cehenneminde yaktığı bedenimle yetinmiyorum ruhumu da istiyor.
- Writer
