Their Affairs and Seduction (Tagalog/Filipino)

chapter fifteen

Yakap-yakap ko ang aking sarili nang tumapak ang mga paa ko sa isa sa mga guest room ng Hochengco Mansion. Hindi ko maipagkaila ang pagkamangha. Para sa akin kasi, hindi lang ito basta-basta na guest room ito, it's more look like a someone's room. Siguro dahil iniisip talaga ng mga Hochengco na maging komportable ang mga bisita nila. Pansin ko na halos kompleto sa kagamitan ang silid na ito. Namataan ko pa na may maliit na ref sa tabi ng single couch. May mga painting din na nakadikit sa pader ng silid. Maaliwalas sa paningin. May banyo rin dito t may dresser pa.

"Feel at home, my lady." masuyong sambit ni Owen, when he wrapped his arm around my waist. Hinalikan niya ang aking buhok. "I'm so sorry for what mama told you a while ago."

Ngumiti ako kahit na hindi pa niya nakikita. "Naiitindihan ko naman siya, Owen. Walang problema sa akin." malumanay kong sambit. Humarap ako sa kaniya. Nagtama ang mga tingin namin. Marahan na dumapo ang isang palad ko sa kaniyang pisngi. "Ang importante lang sa akin ay nakaharap ko siya at nagawa kong tumayo sa harap niya kahit na akusahan niya ako ng kung anu-ano. Gusto ko din ipakita sa iyo na ipinaglalaban ko rin ang pagmamahal ko sa iyo, Owen."

Tahimik lang siyang nakatingin sa akin. Tila pinag-aaralan niya ang aking mukha. "I will do everything to protect your marriage, Jaz. I won't allowed to lose you again." namamaos niyang sabi niya. Hinawi niya ang takas kong buhok. "I love you."

"Mahal na mahal din kita, Owen. Higit pa sa inaakala mo." madamdamin kong tugon.

Ang pagmamahal na nabuo buhat disisiete anyos palang ako, hanggang ngayon, walang nagbabago. Kung magbabago man, higit pa. Iyong tipong kaya kong harapin ang lahat. Balewala sa akin kung magkalaban man ang pamilya namin buhat sa nakaraan. Ang importante sa aming dalawa ay umaalab pa rin ang pagmamahal namin sa isa't isa.

Isinandal ni Owen ang kaniyang noo sa akin. Pareho kaming napapikit. Dinadama namin ang isa't isa. Mas bumibilis ang pagtibok ng aking puso habang nasa ganito kaming posisyon. Tip of his nose brushed into mine, na dahilan para mapangiti ako, pakiramdam ay mas gumagaan ang pakiramdam ko sa bawat kilos na kaniyang pinakawalan. Sa puntong ito, wala na kaming pakialam sa isa't isa. Kahit nasa loob kami ng apat na sulok ng silid na ito, tila iniwan namin sa labas ang problema na hindi pa matapos-tapos.

Dumapo ang mga palad ko sa kaniyang batok, while he clasping his arms around my waist. Until his lips found mine. Our mouths met in a kiss so fierce, it threatened to steal my bretah. He held me more as if he was starving for the taste of mine, and meant to make up for every minute of everyday we'd been apart. Mas idinikit ko pa ang sarili ko sa kaniya. I kissed him over and over in an agony of need.

Owen tore his mouth from mine and spread a wildfire of kisses over my face. Bumaba ang mga halik niya sa aking panga, leeg, sa aking balikat. Kahit na malamig dito sa loob ng kuwarto ay unti-unti ko nararamdaman ang init na pumapalit sa temperatura ng silid. Napatingala sa kisame at nanatiling nakapikit habang abala pa siya. Hindi ko na rin mapigilang mapaungol habang ginagawa niya ang bagay na iyon. Parang pinupugto ang hininga ko sa kaniyang ginagawa. Kaunti nalang, tatangayin na ang katinuan ko! At ang asawa ko lang ang nakakagawa sa akin! Siya lang at wala nang iba pa...

Tila may sariling pag-iisip ang mga kamay ko. Gumalaw ang mga iyon at dahan-dahan kong inangat ang kaniyang damit. Tumigil siya sa kaniyang ginagawa at nagtama ang aming tingin. Tumitig siya sa akin. Medyo kinabahan ako dahil baka ayaw niya. Dahil kung ganoon nga ang iniisip ko, mahihiya ako ng sobra.

Pero nagkamali ako, mabilis niyang hinubad ang kaniyang damit pang-itaas. Bigla niya ako binuhat na parang bagong kasal. Dinaluhan namin ang kama at doon ay masuyo niya akong hiniga sa malapad na kama. Nasa ibabaw ko siya. Muli niya ako tinititigan, pero ang isa niyang kamay ay isa-isa kinakalas ang mga butones ng aking bestida. Hanggang sa napagtanto ko nalang ay bra at panty nalang ang naiwan na saplot sa aking katawan.

"I love you, Jaz..." he whisper.

"I love you too." I whispers back.

He try not to crush me with his weight, but I seems to pull him closer to mine. We both exchange kisses again. I kissed him feverishly. Like we can't get enough of our mouths on one another. Hindi ko na rin namalayan na tuluyan na akong hubo't hubad sa kaharap niya, at ganoon din siya sa akin. Nilalakbay na ang mga labi niya sa iba't ibang parte ng aking katawan. Bawat parte ay nilalagyan niya ng marka. Marking his territory. Ilang beses na ako napasinghap sa mga ginagawa niya. He totally invade my body as his. No one else. And it gives me shivers down my spine.

I want to give him anything he wants because that is what he has given me. For the past few years, I've felt so lost. Like something was missing from my world, and that I didn't seem to fit into anyone's else. Ang kasagutan sa tanong kong iyon ay walang iba ay si Owen., ang lalaking una at pipilin kong huling mamahalin.

Oo, malaki nga ang agwat ng edad naming dalawa. Everything just seems to so clear now. I get to be his little forever. No longer having growing up and be pushed out into a world I don't even wnat to be in. I get to star here with the comfort of him. Everyone keep telling me I was eighteen and it was time to grow up, to start living my won life, and this is the life I'm choosing. To be with the man who I ever love ever since. Owen Mavin Ho.

He spread my legs, he's ready to get inside of me once again. Mas marahan ang ginagawa niya ngayon. Nag-alala daw siya dahil baka daw nagbunga ang nangyari sa amin noong nakaraan. Ayaw niya daw mawala iyon. He wanted to keep it. He's very much excited to be a daddy someday. He gently enters into mine. I gasped and shut my eyes. Mas bumaon ang mga daliri ko sa kaniyang mga braso. He's moving faster and faster like there's no tomorrow. Harder and harder.

"O-Owen..." impit kong tawag sa kaniya.

"Hang on, my lady... I'm almost there... Just a bit more..." he groaned while he's slide deeper and deeper inside me.

Hindi ko na alam kung saan ako kakapit. Hindi ko na kaya. Halos nababaliw na ako sa ginagawa niya sa akin. Tuluyan na niyang inaalis ang katinuan na natitira sa akin!

I grab the headboard. In his finaly blow, I feel his hot milk inside of me. We both groaned. Napatingala siya habang ako naman ay napapikit ng mariin.

He gently fall down on top of me. Kissing my temple and smiled. "Is your bottom sore?" marahan niyang tanong. "I want to make sure you're isn't in any real pain."

Matamis akong ngumiti sa kaniya. "It's not too bad." I answered. "Why too worried?"

"Because hurting you isn't something I want, my lady. Dadating ang panahon na hindi lang ikaw ang iingatan ko. Pati na din ang mga magiging anak natin." malumanay niyang paliwanag sa akin. Hinawi niya ang takas kong buhok at tinititgan niya ako ng mataimtim. "I will never let you go, ever, my lady."

-

I woke up on top of Owen. The sunlight spilling in from the window was filtered through the lace curtain. Bahagya akong gumalaw. Pagkagalaw ko sa aking ulo ay mukha agad ni Owen ang bumungad sa akin. Mahimbing ang tulog nito. Bahagya din gumalaw ang ulo nito pero hindi pa rin nagigising. Hindi ko mapigilang mapangiti.

"Good morning my husband." I mouthed. Maingat akong umalis mula sa kaniyang ibabaw. I yawned and sat up in bed. Surprisingly, I'd fallen asleep right away last night without sadness or tears I'd expected, dahil sa nangyari kahapon nang nakasagupa namin si Madame Chavelle.

Dumiretso ako sa banyo para maligo. Balak kong gumawa ng breakfast, hindi lang para kay Owen, para na din sa kaniyang pamilya. Atleast sa pamamagitan n'on ay umib anag tingin sa akin ng kaniyang angkan, na hindi ako isang Amador na tulad ng kanilang iniisip.

Simpleng damit pambahay ang aking suot pagkalabas ko ng banyo. Tumambad sa akin na gising na din si Owen. Malapad ang kaniyang ngiti habang nakaupo siya sa gilid ng kama. Tila hinihintay ako. Bigla tuloy ako naalala ang ginawa niya sa unit ni Ynnah noon.

Ginawaran ko siya ng ngiti saka humakbang palapit sa kaniya. "Good morning," malambing kong bati sa kaniya. I cling my arm on his neck and sit in his lap.

"Good morning, my lady." then he plant a kiss on my temple, pinulupot niya ang kaniyang braso sa aking bewag bilang suport, upang hindi ako mahulog.

"Balak ko sanang magluto for breakfast."

"You don't have to, my lady. May cook naman dito."

"Gusto ko rin naman pagsilbihan at makilala pa ang pamilya mo, Owen. Ayokong mas sumama ang tingin nila sa akin." may bahid na pag-alala sa aking boses nang sabihin ko iyon.

"Sasamahan kita." kusa niyang sinabi iyon.

Nang nakarating na kami sa kusina, I made busywork. Pouring a cup of coffee for my husband, kahit sa mga ibang kasambahay. Prenteng nakaupo si Owen sa may bakanteng espasyo sa kitchen counter. He's busy watching me while I'm checking the refrigerator. Naglabas ako ng mga sangkap na gagamitin ko. Nilapitan ko si Owen. Pinosisyon ko ang sarili ko sa pagitan ng mga hita niya. Niyakap ko siya habang nakatingala ako sa kaniya.

"What you would like for breakfast?" I asked after checking the refrigator.

"Bacon, eggs, toast and a kiss." he answered, grinning that makes me blushed instatly!

Tumingkayad ako para maabutan ko ang mga labi niya. It's just a light kiss. "Magluluto na muna ako..." paalam ko sa kaniya.

Tinulungan niya ako magluto. Tutal ay alam naman niya ang gusto ng pamilya niya kung ano ang karaniwan nitong breakfast. Nakikinig din ako sa mga bilin niya. Siguro mga facts, kung sakaling bibisita daw ang mag ito sa bahay namin kung sakali.

-

Tahimik lang ako nakaupo at kumakain. Kasama ko ngayong mag-almusal ang mga kamag-anakan ng asawa ko. Nakakawindang lang dahil ang dining area nila dito ay malawak, lalo na ang dining table nila, kasing tulad sa dining area na nakikita ko sa Harry Potter!

Hindi ko mapigilang mapasulyp sa direksyon ni Madmae Chavelle. Tahimik lang din siya kumakain, habang ang iba pa kamag-anakan ay masayang nag-uusap. Napalunok ako dahil wala akong mabasang ekspresyon sa mukha niya. Bawat galaw ng mama ni Owen ay may bakas talaga ang may alam sa table etiquette. Kahit sa paghawak ng baso ay mas nagiging elegante siya sa paningin ko. Hindi na ako magtataka kung bakit mataas din ang tingin sa kaniya ng mga taong pumapaligid sa kaniya.

Mabait naman ang tatay ni Owen, approachable. Kinakausap at kinakamusta niya ako. Kahit ang ibang tiyuhin at tiyahin ay masayang nakikipag-usap sa akin. Maliban lang talaga kay Madame Chavelle. Kahit ganoon ay may lungkot na nakaukit sa aking puso.

"Chavelle, why don't you try this scramble egg? It taste good." nakangiting saad ni Madame Eufemia.

Palihim akong tumingin sa mama ni Owen. Pormal talaga ang kilos niya. Tahimik siyang kumuha ng niluto ko at nilagay niya iyon sa kaniyang mesa. Tinikman niya ito at tahimik na ngumunguya. Tila pinag-aaralan niya ang lasa ng niluto ko. Bigla tuloy ako ginapangan ng kaba ngunit kusa din iyon nawala nang naramdaman ko ang paghawak ni Owen sa aking kamay. Bumaling ako sa kaniya. Ngumiti siya sa akin na parang sinasabi niya na magiging maayos din ang lahat.

"How is it, Chavelle? Masaya naman, hindi ba?" nakangiting tanong ni Madame Victoria sa kaniya.

Tumango si Madame Chavelle. "It's good. Lutong bahay." rinig kong kumento niya.

"By the way, Owen..." bigla ulit nagsalita si Madame Eufemia. Bumaling kaming mag-asawa sa kaniya. "Iho, hindi ba ay ikaw ang haharap sa bagong investors today?"

"Yes, ahma." pormal na sagot ni Owen. "Kikitain namin siya ni Keiran later this afternoon."

Tumaas ang mga kilay ni Madame Eufemia. "Well, that's good." sunod naman siyang bumaling sa akin. "And you, iha. May mga naorder akong mga damit para sa iyo sa isang boutique. Masasamahan ka ni Chavelle mamaya."

"What?!" biglang apila ni Madame Chavelle. "Bakit ako?"

"Dahil byenan ka niya, hindi ba? Dapat may bonding kayong dalawa." tugon ni Madame Eufemia.

"Tita, you think, masisikmurahan kong makasama ang babaeng iyan?" matigas niyang sambit, tinapunan niya ako ng masamang tingin.

"She's pregnant, Chavelle. Huwag na huwag mong iistressin ang asawa ni Owen." huminga ng malalim ang Grande Matriarch. "Kailangan ninyo din makarating sa Villa Amador mamaya, sasamahan mo siya na makuha ang last will ng kaniyang amain na si Chano Amador."

"W-what do you po, Madame?" hindi ko mapigilang itanong iyon.

Seryosong bumaling sa akin si Madame. "Umalis na ang step grandparents mo, iha. Matagal na nilang nilisan ang Pilipinas. They decided to live in Spain in the rest of their lives." marahan niyang binitawan ang kurbyetos. "Bago man namatay ang stepdad mo at ang mama mo, naipangalan na pala niya sa iyo ang Villa Amador, iha. Pumayag naman ang step grandparents mo."

Tila nanigas ako sa kinauupuan ko nang marinig ko ang bagay na iyon. Ibinigay sa akin ang Villa Amador kahit hindi naman niya ako anak talaga? Papaanong...

"And your biological father is waiting in that place." dagdag pa niya. Mataimtim siyang nakatingin sa akin. "You're real father is your stepdad's attorney. Siya ang may hawak ng will na iyon."

Dahan-dahan akong umiling. "P-papaanong..." hindi ko magawang dugtungan ang aking sasabihin.

"Your stepdad and your biological father are used to be bestfriends, iha."