DEWRAN
Önünde bulunduğum evin arka bahçesinden girdim. Salonun ortasında oturan ihtiyar adama öfkeyle bakarken, o beni fark etmeden kahvesini içiyordu.
Yerde bulduğum taşı büyük bir öfkeyle camdan içeri fırlatırken, cam tuzla buz oldu. İhtiyar hızla ayağa kalkıp şaşkınca bana baktı sonrasında beni tanıyarak kaçmaya çalıştı.
Gözümü kırpmadan ayak bileğine ateş ettiğimde acıyla bağırarak bacağını tuttu. Camlar ayakkabımın altında ezilirken silahımın ucunu üfleyerek içeri girdim.
Hala kaçmaya çalışıyor olması komikti, nereye kaçabilirdi ki? Yada şöyle sorayım, benden nasıl kaçmayı düşünürdü?
Ben Dewran Şahmaran!
Kimse benden kaçamaz.
Kaçsa dahi adamı saklandığı delikten bulurum!
''Dewran ağa!'' diye öfkeyle bağırdığında yakasından tutup suratına öfkeyle yumruk attım. Adam ihtiyard
