Soluğu hastanenin bahçesinde bulurken çimlerin üzerine çökmüştüm. Gözlerimden akan yaşlarla elimdeki silahı tutuyordum.
Titreyen ellerimle silahı başıma yaslayıp parmağımı tetiğe sardım.
Avşin öldüyse benim nefes almama gerek yok demekti.
Avşin öldüyse bu hayatın bir anlamı yok demekti.
Ağlayarak tetiğe bastım ancak silah beynimde değil havada patlamıştı.
“Salak mısın sen lan?!” Azad ağabey öfkeyle bana baktığında yüzüne baktım.
“Ö-Öldü ağabey…” dedim çaresizce. “Öldü!”
“Sen öldürdün lan o kızı!” diye üzerime geldi. “Sen yaptın lan!” diye bağırdığında acı gerçekle yüzleştim.
“Ağabey!” dedim çaresizce yalvarırken, “Ne yapacağım şimdi ben?”
“Köpek gibi o kızın vebaliyle gezeceksin Dewran.” dediğinde acımasız suratına baktım.
“Ben sen miyim lan?!” diye bağırdığımda suratıma
