"Ne?" dudaklarından şaşkınca dökülen kelimelerle gözlerimi yumdum. Bedenim sessizliğin altında yok olurken titrediğimi hissettim. Kriz geçirmiyordum, bu daha çok ne istediğini bilemeyen bir insanın hareketiydi. Vücudumun istediklerini bilmiyordum ya da isteklerimin ne kadar değerli olduğunu.
"Ölmeni istemiyorum Giray, benim ellerimde ölmeni istemiyorum." derken gözyaşlarım irislerimin önündeki yerlerini almıştı. Ölüm... O kadar hissizdi ki canı kimi isterse ona gidiyordu. Sevdiklerini umursamadan aralarındaki bağlarını koparıyordu. Girayla benim aramda bir bağ yoktu fakat... Yine de istemiyordum.
"Ne saçmalıyorsun küçük?" sesi daha çok erkek aslanın sesi gibi gür çıkmıştı. Sessizce oynattığı dudakları dikkatimi dağıtırken öpmek istedim. Fakat öpemezdim.
"Hadi eve gidelim." diyerek önünd
