‘’Anneme benziyorsun,’’ Giray'ın durduk yere söylediği kelimelerle gözlerinin içine bakmaya devam ettim, buz mavisi gözlerinin içinde geçmişin bıçak yarası belirivermişti. ‘’Öyle saf saf bakma bana, herkesten saklayasım geliyor.’’
‘’Nasıl bakıyorum?’’ diyerek sordum.
‘’Böyle işte,’’ dedi yüzünü yaklaştırıp. ‘’Anne sütü arayan yeni doğmuş bebekler gibi. Öyle saf ve temiz bakma.’’
Giray Kara böyle bir adamdı.
Tapılası bir güzelliği vardı. Hafif kemikli çenesi, yüzünü kirleten sakallarla doluydu ve gecenin öfkesini, karanlığını barındıran buz mavisi gözlerin sahibiydi. Uzun süredir onu ilk defa bu kadar yakından incelememin verdiği utanç vardı üzerimde, yanaklarımın kızardığından, utancımdan bakışlarımı sağa sola kaçırdığımdan şüphem yoktu buna rağmen sessiz kalarak onun bir şeyler sö
