CHAPTER 34
THIRD PERSON POV
Lumipas ang isang linggo matapos ang lahat ng sakit at luha. Unti-unti nang naghilom ang mga sugat at pasa ni Daisy, hindi lang sa balat kundi pati sa puso. Hindi man agad-agad nawawala ang takot at alaala, unti-unti niyang nararamdaman na may isang tao palang handang alagaan siya, bantayan siya, at mahalin siya ng totoo si Zhien.
Simula nang araw na iyon sa hideout, hindi na siya iniwan ni Zhien. Araw-araw, siya mismo ang nagluluto ng pagkain para kay Daisy. Siya rin ang nag-aabot ng gamot sa tamang oras, at kahit simpleng pag-inom lang ng tubig, sinisigurado niyang nasa tabi siya.
“Daisy, drink this. Warm milk, para makatulog ka ng maayos,” malambing na sabi ni Zhien, hawak ang baso at nakaupo sa gilid ng kama.
Medyo namula si Daisy, nangingiti kahit pili
