CHAPTER 33
ZHIEN POV
“I’m sorry… I’m sorry… I love you…” paulit-ulit kong binubulong habang nakasubsob si Daisy sa dibdib ko, humahagulhol na parang batang nawalan ng lahat. Ramdam ko ang panginginig ng katawan niya, bawat hikbi niya ay parang kutsilyong paulit-ulit na bumabaon sa puso ko.
Niyakap ko siya nang mahigpit, parang ayaw ko nang pakawalan. Gusto kong iparamdam sa kanya na totoo ako, na hindi ako ang halimaw na nagpahirap sa kanya.
“Daisy…” bulong ko, halos pabulong na para lang sa kanya. “Kung naaalala mo… may tattoo ako sa likod ng tenga ko. Letter Z… at isang hugis espada. Ako lang ang meron nun. Ako si Zhien… hindi ako si Castro.”
Bahagyang lumayo siya sa dibdib ko, nanginginig ang kamay habang pinupunasan ang luha. Nanlalabo pa ang mga mata niya pero pilit siyang nakati
