CHAPTER 46
DAISY POV
Lumipas ang mga taon, at sa wakas, nakita namin kung paano lumaki ang aming munting bituin, si Haidein Mantalaba-Dravenhart. Maliit man ang katawan niya, pero puno ng enerhiya at kuryusidad na halos araw-araw ay nagbibigay sa amin ni Zhien ng hindi matatawarang saya at tawanan.
Isang umaga, gising na siya bago pa kami ni Zhien. Tumakbo siya sa kwarto na may hawak na maliit na basket ng mga laruan. “Mommy! Daddy! Look! Look!” sigaw niya nang halos mapatumba kami sa tawa ni Zhien at sa akin.
Kinuha ko ang basket at tinignan ang mga laruan. “Haidein, ang gaganda naman ng dala mo!” sabi ko, hawak ang buhok niya para hindi siya matumba habang tumatakbo.
“Gusto ko pong ipakita sa inyo lahat!” sabi niya, sabay abot sa akin at kay Zhien.
Si Zhien, nakatayo sa pintuan, na
