My fiance is a bully

Chapter 14

Chapter 14

Jake's Pov

"Saan ka nagpunta ka kagabi gago ka." Sabay batok ni Raygie kay Roy.

"Problema mo ba? Kararating ko pa lang." Sabay upo niya sa sopa. Nakangiti pa talaga ang loko. Nagkatinginan kaming magbabarkada. Tangina kagabi pa namin hindi maagilap ang loko kung saan nagpunta.

"Gago saan ka ba nagpunta? Pinuntahan ka namin ni Paul."

"Namiss mo ba ako." Natawa ako sa sinabi ni Roy kay Raygie.

"Seryosong usapan ito. Alam mo naman kailangan tayo ni Jake." Sabay akbay ni Paul sa'kin habang si Roy nakakatawa ang loko. Nakakunot noo kami sa naging reaksyon ni Roy mukha may laman base sa tawa niya.

"Tangina tayo pa ba naglolokohan, kailangan tayo ni Jake! Tapos siya nakikipaglandian sa iba. Wow ah!" Napatingin ako sa mga kaibigan ko. Lahat sila nakakunot noo nakatingin kay Roy. Hindi ko alam kung ano pinupunto ni Roy base sa ngiti ng loko.

"Pre naman walang ganyanan." Mahinahon sabi ni Paul.

"Tangina nakakabobo eh! Niloko ng lahat tapos ang bobo mo pa rin," sabi ko na eh! Sabi ko na ito ang gusto niya ipahiwatig. Sa amin magkakaibigan tanging siya lang hindi bobo kay Joana. Kung alam lang nila ang dahilan ko. Sa ngayon nakikipaglaro ako sa kalaban at si Joana ang gagamitin ko. Matagal na namin minamanmanan si Joana. Sa ngayon lihim namin ito ni Raygie sa kanila at kami lang nakakaalam ng plano. Hindi ako pinanganak para balikan si Joana at hindi ako tanga para magpakatanga tulad ng sinabi ni Roy. Galit siya dahil alam ko naramdaman niya. Ayaw lang niya ako masaktan na nangyari sa akin noon halos gumuho ang mundo ko sa pagkawala niya at ang masakit hindi ako, hindi ako pinili ni Joana at mas nakakasakit makitang magkayakap ang pinsan ko kay Joana simula noon nawala akong tiwala sa lahat ng bagay.

"Wal ka bang tiwala kay Jake." Tumawa lang si Roy, sabay alis niya. Hinawakan ko kamay ni Raygie, alam ko susundan niya si Roy.

"Hayaan mo na siya." Tiningnan lang ako ni Raygie sabay upo niya.

"Magtitigan na lang ba tayo?" Sarap din sapakin isang ito. Anong magtitigan kanina pa siya pindot ng pindot sa cp niya. Minsan hindi ko alam trip ni Riever. Kasama nga namin pero iba ang inatupag ay ang maglaro ng UG ang bobo naman.

"Oo," sabi ko sa kaniya. Magtitigan na lang tayo sa CP mo." Pilosopo ko sabi sa kan'ya. Matahimik ang loko.

"Guys, Magseryoso naman tayo? Napag-alam namin ni Paul na kailangan natin gumawa ng hakbang dahil hindi biro itong hinaharap natin. Mukhang nagpaplano na sila laban sa'tin."

"Nagpaplano ng ano?" Lahat kami napatingin kay Riever.

"Gago ka ginagawa mo rito?" Seryoso sabi ni Rom kay Reiver.

"Nagtatanong nga eh! Problema mo ba?"

"MagUG ka na lang atupagin mo. Nasa panganib na nga buhay natin pa relax-relax pa kayo."

"Tangina Rom, hanggang ang tagal na iyon high school pa lang tayo, 'wag niyo sabihin babalikan nila tayo? Para saan? Para gumanti! Tangina nakuha na nila ang bagay na gusto nila di ba? Binigay niyo ang isang bagay na mahalaga sa'tin ang isang panalo sa larong na sana tayo ang manalo. Tangina hindi ko tanggap ang naging desisyon niyo. Kayo, kayo lang naman nagpaplano. Minsan ba tinanong niyo kami? Gago eh! Nakakagago talaga. Tangina pinaghirapan natin iyon. Pinaghirapan natin lahat ng iyon. Pagod at gutom tiniis natin makuha lang natin ang titulo na inaasam-asam natin at ang mga tao umaasa sa school natin na maging number one at makilala ang school natin dahil lahat sila umaasa tapos malalaman namin ginawa niyo. Tangina Jake! kaya pala, kaya pala hindi mo sineseryoso ang laro dahil nagpakasundo ka sa mga taong hindi naman tumupad sa iyo dahil sa lintik na pag-ibig na iyan. Tapos ano! Ikaw ang nagdusa. Tapos ngayon sasabihin niyo may paghahandaan tayo? Bakit may hindi pa ba sila nakuha?"

"Tangina kaya nga tayo nag-iingat dahil hindi natin alam ang plano nila."

"Nag-iingat saan? Kung one on one ulit tayo. Sige game ako riyan. Sa pagkakataon ito bumawi kayo." Napa-seryoso ako nakatitig kay Reiver. Hanggang ngayon hindi pa rin nakalimutan ni Reiver ang nangyari ng tatlong taon makalipas. Nakipagdeal ako sa kanila dahil mahal eh! Mahal ko si Joana. Nagpakatanga ako dahil sa lintik na pag-ibig na pag-ibig. Tanging ako si Raygie lang nakakaalam ng plano ko nang matapos na laro ay isang namin sinabi sa mga kaibigan namin kasya malaman pa nila sa kalaban namin. Aminin ko si Reiver at si Roy ang unang na galit pero hindi kami nagsawa magpaliwanag sa kanila. Akala namin hindi sila sasama sa plano namin pero nagulat kami ng bigla sila nagsidatingan at suportahan kami sa laban. Sila ang nanguna dalawa at halos mapatay nila ang lider ng lucky ganster ito ay si Maxx sa tindi ng nasamo nito buti na lang naabutan namin sila inawat namin ni Raygie si Reiver at Roy.

"Tangina naman hindi na tayo bata, puwede magkaisa naman tayo?" sigaw ni Paul sa'min.

"Anong sa tingin mo ginagawa ko. Ang sa'kin lang sinasabi ko sainyo ang nararamdaman ko."

"Tama si Reiver, sana 'wag na maulit muli ang nangyari noon. Na sana'y wala nang lihiman." Nakatinginan kami ni Raygie sa sinabi ni Rom. Tama pa ba gagawin ko ang maglihim sa kanila pero kapakanan ni Chie ang inaalala ko. Paano kung isang araw hindi sinasadya marinig ang usapan. Tangina hindi ako bobo para hindi ko malaman ang ginagawa nila. Alam ko sa bawat sulok may mga mata sa paligid hindi ako tanga para hindi ko malaman. Tangina ngayon pa sa iisang room namin ang taong naging dahilan ng paghihirap ko. Tangina hindi ko hahayaan na mapahamak pa si Chie. Hindi ko kaya kapag siya ang mapahamak ng dahil sa akin. Si Janzen ang tanging solusyon sa plano ko. Sige lang maglapit ka lang sa amin. Ganoon na lang ka ingat ko kay chie at mas nakakakulo ng dugo ng makasama namin ang isa sa kaaway ko. Alam ko bawat galaw namin inaaral niya. Tangina hindi siya magtatagumpay sa pinapangarap niya.

"Tangina hindi tayo nagkakaintindihan kung galit ang paiiralin natin." Seryoso sabi ni Rom

"Mabuti pa ipagpabukas na lang natin ito. Sa oras na hindi kayo dadating sa takdang sinabi ko. Ito ang masasabi ko 'wag na kayong magpakita pa sa'min." Napanganga ako sa seryoso mukha ni Raygie tangina siya ba ito? Loko-loko isang ito pero kapag seryoso usapan talaga seryoso isang ito. Kaya nga hindi ako nagdalawang isip na sabihin ko sa kan'ya mga pinaplano. Sa ngayon siya talaga ang taong pinagkalatiwalanan.

"Sige na magsialis na kayo?" sabi ko sa kanila. Ramdam ko naman may lakad ang mga ito. Nakangiti na sila magmasabi ko. Napahiling na lang kami ni Raygie. Ayon iniwan kaming dalawa." Nakakapang-gigil

Jake. Sasabihin nila na nilihim natin sa kanila ang plano ngayon nagawa pa nila magsaya.

"'Wag na lang natin pilitin sila." Seryoso ako tingnan ni Raygie.

"Sabagay tama ka! Sa ngayon anong plano mo kay Janzen. Balita ko pinaalis muna siya." Nagtaka ako sa sinabi ni Raygie. Ngitihan niya lang ako mukha nahulaan niya na sa utak ko.

"Oo bakit!" Ngiti pa niya sabi sa'kin.

"Nakita ko si Janzen pa labasan ng bahay niyo. Balak ko sana si Chie sunduin." Nakatingin ako sa kan'ya. Tangina ang susunduin niya si Chie. Kaya pala nalate ng loko.

"Ang kaso nakaalis na si Chie. Wala kasing sumasagot tawag ko sa kan'ya.

"Binabalaan kita, sinasabi ko sa'yo." Tinawanan lang nila ako.

"Relax lang, hindi ba puwede best friend lang kami ni Chie! Wag mo sabihin kahit friendship bawa!"

"Anong best friend, siraulo ka."

"Gagi ang selfie hoy! Baka nakakalimutan mo. Si Chie at Ako nagkakaintindihan kami at hindi siya naiilang sa akin hindi tulad sa'yo." Sabay tawa ng loko. May point naman kasi ang loko. Hindi na lang ako nagsalita. Bigla ako nagutom napalapit ako ref. Agad na kumuha ako ng apple ang siyang laman lang sa ref. Dahil sa gutom ako kinuha ko at kumain na lang ng hindi siya pinapansin. Kahit kailan ang hilig niya sa mga prutas. Minsan iba't-iba ang binili niya. Bata pa lang sinanay na siya na sila ng parent niya sa tuwing ang siyang ginawa nilang dessert.

"Bakit mo kinain iyan?" Nakakunot noo ang loko. Problema niya lagi naman akong kumukuha ng pagkain sa refrigerator niya.

"Bakit ba?"

"Gagi sana nagsabi ka. Bigay pa naman iyan ni Chie sa'kin kahapon." Napakunot noo ako sa sinabi niya. Ibig sabihin nagkita sila ni Chie. Ganoon ba sila ka close.

"Gagi! Mukha mo hoy! 'Wag kang mag-alala, magkaibigan nga lang kami. Nilapitan ko kasi siya mukha naman may nangangamoy awayan kahapon dahil sa mga fans mo."

"Isa pa mga iyan dagdag iisipin."

"Mahal ka lang nila." Sabay tawa ni Raygie.

"Tigilan mo ako." Tanging tawa lang siya.

"Oh! Siya makakaalis ka na istorbo ka na! Isa pa baka ako pa mapagbalingan mo." Napahiling na lang ako. Iniwan ko ang loko. Umuwi na ako. Ang tahimik sa mansion. Napalapit ako sa kusina may nakita akong sa hapag kainan mukhang may niluto si Chie. Bigla akong natakam ng maalala ko si Chie. Kahit gutom ako pinuntahan ko muna siya sa kan'yang kuwarto na katabi ko lang. Nakailang katok akong nang walang man lang bumubukas. Wag niya sabihin wala naman siya ngayon gabi. Tangina pinagbigyan ko siya ng sabihin niya sa kanila siya natutulog ngayon inulit niya.

"Chie, nandiyan ka ba?" Wala talagang sumasagot.

"Ano ba? Gigibain ko 'to." Pagbabanta ko sa kaniya. Hindi talaga siya sumasagot. Kinuha ko susi sa kuwarto ko dahil same lang siya nabuksan ko. Pagbukas ko. Napa-hilamos ako. Mukhang sarap na sarap hindi kasi nagising eh. Maingat ko siya kinumutan at umalis na ako. Dahil sa gutom ako bumalik ako sa kusina at kumain ng adoboy baboy na luto ni Chie ang dami ko na kain. Pagkatapos hinugasan ko na kinainan ko. Pumanhik na ako sa aking kuwarto at magpahinga na rin hanggang sa nakatulog ako.