ORLENE
Napaupo na lamang ako sa may gilid nang magsawa kaming dalawa ni Sir Lorenzo Clyde na magpukpok sa pinto para humingi sana ng tulong sa labas. Wala pa rin kasing nakarinig at nakapansin na nakulong kami rito sa loob.
Halos kanina pa naming ginagawa iyon at parang maggigiba na ang pinto pero wala pa rin talaga. Ang sakit na ng kamay ko at namula na rin ito dahil sa ginawa naming iyon. Hindi ko alam kung anong oras kami makakaalis at kung gaano kami magtatagal dito.
Nakita kong napasandal sa pinto si Sir Lorenzo Clyde sabay pumikit ito. Napatingin ako sa kanya para pagmasdan ito pero agad din itong dumilat ng mga mata. Napaiwas ako nang tingin at baka mahuli niya ako. Halatang pagod na rin ito base na rin sa itsura nito. Panay kasi pakawala ito ng buntong-hininga. At kahit na wal
