SS 02:
1570 Words
•Janifer•
"Hija, gamitin mo ang card na'to para may pambili sa mga bagay na gusto mo."
Tumango ako sinabi ni Mama Lysa at kinuha ang card sa kamay niya. Lumingon si Peja sa akin at ngumisi, alam ko na ang iniisip nito.
"Saan ka pupunta Louie?" tanong ni Mama Lysa nang biglang tumayo si Peja.
Wala kaming narinig na sagot rito, ang malakas na pagsarado ng pinto lamang ang nag-ingay sa paglabas nito ng bahay.
"Hija, pasensya ka na talaga, gusto ko sanang manatili rito kaso may importante rin akong lakad."
Ngumiti siya rito para mawala ang pagkabahala nito, wala naman siyang problema kung aalis man ang Ginang. Mag-isa lang siya sa apartment niya kaya nasanay na siya.
"Mama okay lang po, siguro po pwede rin akong bumalik sa trabaho hindi pa naman kalakihan ang tiyan ko."
Agad itong umiling sa suhestiyon ko, hinimas muna nito ang aking tiyan bago ako tiningnan.
"Dito ka lang sa bahay hanggang sa makapanganak ka hija, delikado sayo, at kapag bored ka pwede kang mag shopping."
Ramdam ko ang pagmamahal ni Mama Lysa para sa akin at sa apo nito. Mabuti nalang at natanggap ako nito para sa anak niya.
"Maghahanap ako ng katulong para sa inyo, para di ka na masyadong maggagalaw dito sa bahay."
Niyakap ko siya nang mahigpit dahil sa saya na lumulukob sa aking puso.
"Mama maraming salamat po sa pagtanggap sa akin kahit hindi ako mayaman katulad ninyo."
Hinaplos nito ang aking likuran, at dahan-dahan na lumayo mula sa pagkakayakap ko. Baby, may mabait kang lola, sigurado ako na aalagaan ka niya husto.
"Pamilya na kita hija, anak na ang turing ko sayo kaya huwag kang matakot na lumapit sa akin kapag kailangan mo ng tulong."
Tumango-tango ako sa sinabi nito, ilang minuto rin kaming nag-usap ni Mama, nang tinawagan ito ng sekretarya kaya napilitan itong umalis.
Pagkaalis ni mama ay deretso na ako sa kwarto. Sa baba lamang ang kwartong pinili ko para di ako mahihirapan na umakyat-baba.
"Tay, kumusta po kayo?"
Simula nang mabayaran ko ang perang inutang ni Tatay, ay pinauwi ko muna ito sa Isla. Ayaw ko rin na ipaalam sa kanila na nag-asawa ako dahil di pa naman sigurado. Sagrado para kay Tatay ang kasal at kapag nalaman nito na pinilit ko lamang si Peja na pakasalan ako siguradong magagalit iyon.
"Okay lang kami dito ng inang mo, mag-iingat ka diyan. Magpasalamat ka na rin sa amo mo na nagpahiram sayo ng pera."
Muntikan na akong mapahikbi sa sinabi nito, kung alam mo lang sana Tay. Ang sakit sa puso dahil wala man lang akong masabihan ng problema ko.
"Opo, tay. Tatawag lang po ulit ako sa inyo. May gagawin pa po kasi akong importante."
Nang marinig ko ang pagpaalam ni Tatay ay agad ko ng binaba ang tawag. Ayaw kong marinig ang pag-iyak ko, at baka mag-alala na naman ito. Kakayanin ko ito, gagawin ko ang lahat para mahalin ako ni Peja, at maging isang masayang pamilya kami. Hinimas ko ang aking tiyan at unti-unting pinikit ang aking mata.
--
Naalimpungatan ako sa ungol na naririnig ko sa labas. Nanlalaki ang mata ko, at unti-unting tumayo. May multo ba sa bahay? Bagong bili pa naman ito ni Mama Lysa. Kumuha ako ng isang unan para kahit papaano ay may panlaban ako, iwan ko lang kung matutulungan ako ng unan na ito sa mga masasamang loob.
Dahil nasa baba naman ang kwarto ay makikita ko agad ang sala, madilim iyon dahil pinatay ko kanina ang ilaw bago matulog. Mas lumakas ang mga ungol na aking naririnig nang malapit na ako. Tinakpan ko ang aking bibig para di umalpas ang mga salitang gusto kong bitawan, nang makita si Peja na hubo't-hubad at nakaluhod ang isang babae na nasa harapan nito.
Di ako makahakbang, gusto kong bumalik sa kwarto ko para pigilan ang sakit na aking nararamdaman. Mas nakakatakot pa pala itong makita kaysa multo na inaakala ko. Alam ko naman na di ako nito gusto, pero sa salitang asawa niya ako at ikinasal kami siguro naman karapatan ko rin na-respestuhin. Di ko mapigilan ang hikbing kumuwala sa aking lalamunan, nanigas ako sa aking kinatatayuan nang magsalubong ang mata namin ni Peja. Nakangisi ito habang ginagalaw pa rin ang balakang, para salubungin ang bibig ng babae.
Humugot ako ng lakas at lumapit sa kanila, hinila ko ang buhok ng babae, para tanggalin sa ari ng asawa ko. Sabay silang napahiyaw sa ginawa ko, tinaasan ko ng kilay nang salubungin ulit nito ang aking tingin.
"Bakit mo dinala ang babae mo dito?" mariin kong tanong.
Hanggat hindi niya ako mahal, tatanggapin ko na mambabae siya, sa isang kondisyon iyon ay ang di ko sila makikita. Bumalik ako sa reyalidad nang malakas na tumawa si Peja.
"Sino ka ba? Atsaka hindi mo naman ito mabibigay ito sa akin diba? Hindi mo ako kayang paligayahin katulad ng ginagawa niya."
Tinapik nito ang babae sa balikat, ngumisi naman ito sa akin. Nakakainsultong ngiti, gusto niyang sapakin ito sa galit, pinipigilan niya lang talaga ang sarili. Bumuntong-hininga siya at tiningnan ang asawa.
"We need to talk, Peja, palayasin mo muna ang babae mo."
Nanginginig ang katawan ko habang sinasabi iyon, agad naman itong tumango at pinaalis nito.
"Please respect me as your wife, Peja," sambit ko, nang makaalis na ng tuluyan ang babae nito.
Napaigik ako nang malakas nitong hinawakan ang aking pisngi, agad kong tinapik ang kamay niyang nakahawak doon ngunit di man lang ito natinag.
"You're not my wife, Janifer. Hndi ko kayang tanggapin ang babaeng sinungaling bilang asawa ko!"
Namumula ang mukha nito at mahigpit ang pagkakahawak sa akin, bago ako patulak na binitawan. Muntikan pa akong matumba dahil sa ginawa nito.
Pinahid ko kaagad ang luhang dumadaloy na sa aking pisngi, hindi ako pwedeng maging mahina. Pinigilan ko nalang ang aking sasabihin para di na ako makagawa ng gulo at baka di lang ako ang masaktan nito, pati na rin ang anak namin.
Tumalikod na ako dito para bumalik sa kwarto nang maramdaman ko ang mahigpit na paghawak sa aking braso. Nilingon ko si Peja, madilim na ang mukha nito habang nakatingin sa akin.
"Saan ka pupunta? Luhod," maawtoridad ang pagkakabigkas niya ng mga salitang iyon.
Nanlalaki ang mata ko na di makapaniwala sa sinasabi niya, tama ba ang narinig ko? para akong alipin na inuutusan nito. Agad akong umiling at sinalubong ang kanyang nagbabagang mga titig.
"Maghanap ka ng babae mo! Wala akong pakialam sayo. Huwag mo akong utusan–"
Mabilis nitong hinawakan ang aking balikat at pwersahan akong pinaluhod sa harapan niya. Nanlalaki ang mata ko nang tumama ang mukha ko sa ari nito, na ikinaungol naman niya. Nandidiri ako sa sarili ko, para bang isa akong bayaran na babae sa ginagawa nito.
"Pinalayas mo ang nagpapaligaya sa akin kanina, kaya gawin mo ang ginawa niya sa akin. Total, Mrs. Janifer Tobias Montefalco, asawa naman kita."
Nandidiri pa ito sa huling mga salitang binigkas nito. Ikinuyom ko ang aking kamao, para kahit papaano ay tumatag ang loob ko. Pagak itong tumawa nang di pa rin ako gumagalaw.
"Di mo naman pala kayang ibigay sa akin ang gusto ko. Sana di ka nalang nakialam kanina, isa ka lang manggagamit na pumasok sa buhay ko," nang-iinsulto nitong sambit. "Akala mo ba di ko alam kung bakit ka nagpakasal sa akin? O gusto mong sabihin ko pa sa ama mo?"
Napalunok ako sa sinabi nito, alam niyang malalaman nito ang ginawa niya. Lalo na at kaibigan nito si Detective Daryl, isa sa pinakamagaling na detective sa buong mundo.
Sa paglunok kong iyon pati pride ko ata ay nadala, tinaas ko ang aking kamay at hinawakan ang p*********i niya. I massage his shaft and move my hands up and down. Umungol ito bago tumingin sa akin, agad akong yumuko para di magsalubong ang mata namin. Nahihiya ako sa sarili ko ngayon, gusto kong umiyak dahil unti-unti ko ng kinakawaan ang sarili ko.
"Madali ka naman palang kausap, Miss Tobias. Now suck and lick me, make me moan using your tongue and mouth."
Hinawakan nito ang buhok ko at ipinasok sa aking bibig ang ari niya. Damn! Nabulunan pa ako dahil agaran nito iyong pinasok.
"Move your tongue, lady. Now."
Ginawa ko naman ang sinasabi nito kahit ramdam ko ang pagtulo ng luha sa aking mga mata.
"Ahh..." usal nito. "Tresea, I love that."
Tresea? May iba ba itong mahal kaya ganito siya kagalit nang makasal sa akin?
Diring-diri ako sa sarili ko, ngunit wala akong magawa. Iniisip ko ang aking pamilya, kailangan ko itong gawin para pagbayaran ang kasalanan na ginawa ko. Kung hindi sana nangyari iyon, di sana ganito ang sitwasyon ko ngayon.
Hinugot nito sa bibig ko ang ari niya, at naglakad palayo sa akin. Wala siyang ibang sinabi, iniwan lamang ako doon na nakaluhod at umiiyak. Naiitindihan ko ang inaakto niya, ganyan ang isang tao kapag di ka niya mahal. Isa lamang akong parausan, isang babae na magpapaligaya sa kanya kapag kailangan ng katawan niya.
"Ang tanga-tanga ko, anak. Sana lumaki ka na di katulad ko. Sana paglaki mo maiintindihan mo ang lahat ng ginagawa ko."
Nakaupo ako sa sahig habang hawak-hawak ang aking tiyan. Gusto ko man na patigilin ang aking luha at huwag ng umiyak dahil nakakasama sa sanggol na nasa sinapupunan ko ay di ko magawa. Nasasaktan ako at ang pag-iyak ko lamang ang pumapawi sa sakit na iyon, dahil dito ko lang maipapalabas ang sama ng loob ko.
-
- Writer
