Bir hafta içinde sıra babamlara geldi. Banka, haciz işlemlerini başlatmıştı. Avukatlar kapıya dayandı, evin değer tespitini yaptılar, satış tarihini belirlediler. Babam, yıllardır oturduğu, beni büyüttüğü, annemle birlikte yaşlandığı evi kaybetmek üzereydi.
Babamı aradığımda sesi titriyordu. "Kızım, ne yapacağız? Bu ev bizim her şeyimiz. Annenin hatıraları, senin çocukluğun..."
"Baba, ben hallederim."
"Nasıl halledeceksin? O adam... O adam her şeyi elimizden alıyor. Neden? Biz ona ne yaptık?"
"Siz hiçbir şey yapmadınız, baba. Suç sende değil. Suç bende."
"Sen ne yaptın ki?"
Onu terk ettim, diyemedim. Ona hayır dedim, onun kontrolünden çıktım, onun eseri olmayı reddettim, diyemedim. Sadece "ben hallederim" dedim, telefonu kapattım.
O akşam Sarp'ı aradım. Bu kez açtı. Sesi sakindi, he
