เรื่องของฝุ่น
ผมนั่งเขี่ยโทรศัพท์ไปมาอยู่ที่เก้าอี้หน้าตึกคณะ ซึ่งผมยังคงนั่งพิมพ์ตัวอักษรลงในช่องค้นหารายชื่อตามสื่อโซเชี่ยลสื่อต่างๆ อย่างเช่นทุกวัน นี่มันก็ผ่านมาแล้วร่วม 2 อาทิตย์ได้ ตั้งแต่วันที่ผมได้เจอหน้าน้องคนนั้นที่ทะเล แล้วกลับมานั่งจิ้มโทรศัพท์เพื่อค้นหาชื่อของใครบางคน แต่มันก็ไร้ซึ่งวี่แววของบุคคลที่ผมนั้นกำลังตามหาอยู่
ชื่อแล้ว ชื่อเล่า ที่ถูกผมพิมพ์ลงไปในช่องค้นหารายชื่อ ตามด้วยการกดลบออกและกรอกใส่ชื่อใหม่ลงไปอีกนับร้อยๆ ครั้ง ซึ่งผมทำมันมาแล้วซ้ำๆ อยู่แบบนั้นในทุกวันที่ผมเว้นว่างและพอที่จะมีเวลา ซึ่งเอาจริงๆ นะ ผมดูตั้งใจที่จะทำมันค่อนข้างมากจริงๆ กับการหาชื่อของใครบางคนในครั้งนี้ ตั้งใจยิ่งกว่าตอนที่ผมสอบเสียอีก ให้ตายเถอะ และผมก็อยากหาชื่อของคนที่ผมกำลังตามหานั้นให้เจอสักทีสินะ
'makma/MAXMAR/macmar/แม็กม่า/แมก...ม่า'
"โธ่เว้ย เจอหน่อยสิวะ เมื่อไหร่จะหาเจอวะเนี่ย แม่งเอ้ย..." ผมสบถออกมาอย่างหัวเสีย เมื่อมันไม่เจอในสิ่งที่ผมกำลังตามหาอยู่สักที ไม่ว่าจะพิมพ์ชื่อไปกี่ครั้ง ผลตอบกลับมาคือ 'ไม่พบ'
นั่งจิ้มโทรศัพท์ไป ปากของผมก็บ่นอะไรพึมพำไปเรื่อยเปื่อยอยู่เพียงคนเดียว จนถึงเวลาที่เพื่อนรักของผมทั้งสองคนเดินมาถึงโต๊ะนั่นแหละผมถึงได้เงยหน้าขึ้นมามองบุคคลทั้งสอง
"นี่มึงยังไม่เลิกหาอีกหรอวะ" ไอ้ปีย์ชะเง้อคอ มองมาที่หน้าจอโทรศัพท์ของผม ซึ่งหน้าจอนั้นผมกำลังพิมพ์ค้นหาชื่อของใครบางคนอยู่อย่างเช่นเคย
"เออ คนนี้กูจริงจัง" ผมตวัดสายตาขึ้นมามองไอ้เพื่อนรักก่อนจะก้มหน้าลงไปกดโทรศัพท์ต่อ
"ฝุ่นหาอะไรอยู่เหรอ" ดิวเอ่ยถามขึ้นเพราะว่ามันไม่รู้เรื่องมาก่อน ดิวมันรู้แค่ว่าผมเคยเจอกับใครที่ทะเลมาเท่านั้น แต่ไม่รู้เรื่องอะไรมากมาย ซึ่งเรื่องนี้ก็มีแค่ไอ้ปีย์คนเดียวเท่านั้นแหละที่ผมเล่าให้มันฟัง
"ความรัก" ผมพูดขึ้นมาลอยๆ แต่สายตายังคงจับจ้องไปที่หน้าจอมือถือในมือของตัวเอง ปล่อยให้ไอ้ดิวมันนั่งงงเพราะยังไม่รู้เรื่องต่อไปอีกนั่นแหละ
ไอ้ดิวมันเลยหันไปถามไอ้ปีย์ แต่ไอ้ปีย์มันมองหน้าผมแล้วก็แค่ยักไหล่ให้ ทำให้ดิวก็ต้องนั่งงงต่อไปอีกเช่นเคย
เปิดเทอมใหม่วันแรก เลยยังไม่ค่อยมีเรียนอะไรมากนัก เพราะส่วนใหญ่อาจารย์ก็จะติดธุระบ้าง ต้องคอยดูน้องใหม่ปี 1 ที่พึ่งจะเข้ามาของแต่ละคณะบ้าง ทำให้พวกเก่าๆ ปี 4 อย่างพวกผมไม่ค่อยมีอะไรทำกันมากนัก นอกจากนั่งเล่นและแอ๊วพวกเด็กปี 1 ไปวันๆ
ผมนั่งกดโทรศัพท์ไป สายตาก็มองดูคู่รักที่นั่งอยู่ตรงหน้าไปด้วย ก็เพื่อนของผมทั้งสองคนตกลงเป็นแฟนกันไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วน่ะสิ ตั้งแต่เมื่อตอนที่ปิดเทอมไม่กี่อาทิตย์ที่ผ่านมา จนถึงตอนนี้พวกมันทั้งคู่ก็ดูจะตัวติดกันตลอด แล้วพวกมันยังชอบโชว์สวีทหวานกันแบบไม่แคร์สายตาของใครต่อใคร รวมถึงสายตาเพื่อนอย่างผมอีกด้วย มันช่างน่าโมโหและน่าหงุดหงิดแบบสุดๆ เพราะคนเหงาที่โสดแบบผมต้องมานั่งแกร่วอยู่ท่ามกลางโลกสีชมพูสวยสดใสของพวกมันอยู่แบบนี้
"พวกมึงเลิกหวานกันสักแป๊บได้ปะ กูเห็นแล้วรำคาญว่ะ" พูดจบผมก็ชักสีหน้าใส่เพื่อนทั้งสองคนทันที ก็คนโสดอะเนาะ มันก็ต้องมีอาการอิจฉากันบ้างเป็นเรื่องธรรมดานั่นแหละ ก็ไม่มีใครให้จ๊ะจ๋าด้วย ความหงุดหงิดมันก็ต้องมีบ้างแหละนะ
"อ้าวไอ้นี่ มึงมาพาลพวกกูเพื่อ" ไอ้ปีย์มันแหวใส่ผมทันทีเช่นกัน แต่มือไม้ก็ยังไม่วายยกขึ้นมากอดเอวแฟนตัวเล็กที่นั่งหน้าแดงอยู่ข้างๆ มันอีกนั่นแหละ แม่ง...อยากจะอ้วกฉิบหาย
"กู รำ คาญ" เน้นย้ำคำพูดพร้อมกับส่งสายตาอำมหิตเพื่อบ่งบอกว่าตอนนี้ผมกำลังอารมณ์ไม่ดีอยู่ พร้อมกับจับจ้องสายตาไปที่เพื่อนตัวดีที่นั่งหนุงหนิงกันไม่ยอมเลิกลา
ไอ้ปีย์ก็เบะปากใส่ผมนิดหน่อยแต่ก็โดนไอ้ดิวตีเบาๆ ที่ต้นแขน เพราะแฟนตัวดีของมันก็ขี้แกล้งไม่เลิก ชอบแกล้ง ชอบกวนส้นตีนผมอยู่ได้ ทำให้ทั้งผมกับไอ้ปีย์ต่างก็ต้องเลิกเถียงกันไปโดยปริยาย และต่างฝ่ายต่างก็นั่งอยู่กันอย่างเงียบๆ เพราะวันนี้ไม่มีเรียน
"เด็กปี 1 มีแต่หน้าตาดีดีทั้งนั้นเลยเนอะปีนี้ น่ารักกันจัง" ดิวมันพูดขึ้นพร้อมเลื่อนปลายนิ้วเพื่อไถโทรศัพท์กดเข้าไปที่หน้าเพจของมหา'ลัย แล้วมันก็เลื่อนดูรูปบรรดาพวกเด็กปี 1 ที่ถูกถ่ายแล้วเอามาลงไว้ในเพจไปเรื่อยๆ ปากก็ชมว่ารุ่นน้องน่ารัก หน้าตาดีไปด้วยไม่หยุดปาก
เพจของทางมหา'ลัยก็มักจะลงข่าวสารเกี่ยวกับภายในมหา'ลัยนั่นแหละ และช่วงนี้พึ่งจะเปิดเทอม ความสนใจจึงตกอยู่ที่บรรดาพวกรุ่นน้องปี 1 ที่น่ารักและน่าหยิก จึงได้ถูกตากล้องเจ้าของเพจถ่ายภาพมาอัพความน่ารักของเด็กปี 1 ในแต่ละคณะให้ได้ชมกัน ว่ากันว่าใครได้ลงในเพจ cute ของมหา'ลัย เด็กพวกนี้ก็กำลังก้าวขามาเป็นตัวแทนดาวและเดือนของคณะไปด้วยแล้วครับ
"ผัวนั่งอยู่ตรงนี้ ชมคนอื่นได้ไง" ไอ้ปีย์มันพูดโพล่งขึ้นมาทันที ออกจะติดหงุดหงิดนิดหน่อยด้วยซ้ำไปที่แฟนหมาดๆ ของมันนั่งชื่นชมคนอื่นให้ฟังต่อหน้าต่อตาแบบนี้ ส่วนผมก็แค่เงยหน้าขึ้นไปมองสองผัวเมียระเหี่ยใจก่อนจะส่ายหน้าให้กับพวกมันเบาๆ ก็เดี๋ยวก็รักกันดี เดี๋ยวก็งอนกันอีกและ เป็นแบบนี้แม่งตลอดเวลา
"ก็แค่ชมรุ่นน้องเอง ยังไงผัวก็ต้องหล่อกว่าคนอื่นอยู่แล้ว"
"อ้วก...ไอ้สัด พอเหอะกูจะอ้วก" ผมเหลือบสายตามองคนทั้งคู่ที่หวานกันจนเลี่ยนตรงหน้า ก่อนจะถอนหายใจแล้วก้มหน้าไปที่หน้าจอของตัวเองต่อเช่นเดิม ทำให้ไอ้ปีย์กับไอ้ดิวที่สวีทกันได้แต่อมยิ้มเล็กๆ ที่ถูกผมขัดจังหวะ
"ฮืม...คนนี้ใสมาก น่ารักมากเลยอะ เอ...แต่เหมือนดิวเคยเห็นที่ไหนนะ นึกไม่ออก"
"ไหน ขอปีย์ดูหน่อย อืม...คุ้นๆ ว่ะ เหมือนเคยเจอที่ไหนวะ คลับคล้ายคลับคลาแต่นึกไม่ออก" ไอ้ปีย์ชะเง้อหน้าไปดูที่หน้าจอมือถือของไอ้ดิวด้วยอีกคน แต่มันก็ยังนึกไม่ออกอยู่ดีว่าพวกมันเคยเห็นเด็กคนนั้นที่ไหนกัน
"ฝุ่น เคยเห็นเด็กคนนี้ปะ เราว่ามันคุ้นอะ แต่นึกไม่ออก" ไอ้ดิวยื่นโทรศัพท์ของตัวเองส่งมาให้กับผมได้ดูด้วย ซึ่งผมก็เอื้อมมือรับมันมาถือไว้อย่างเซ็งๆ เช่นกันเพราะผมดันถูกขัดจังหวะในการค้นหาชื่อของคนที่กำลังตามหาอยู่
"ไหนวะ เด็กไหนของพวกมึง" สายตาของผมจับจ้องไปที่หน้าจอก่อนที่ดวงตาจะเริ่มเบิกโพลงขึ้นด้วยความตกใจในทันที