CHAPTER 45
MATTEO POV
"Alam mo, Love, di ako makapaniwala sa mga nangyari," bulong ko kay Cataleya habang magkahawak kami ng kamay sa loob ng kwarto ng ospital. Nakaupo siya sa kama, suot ang maluwag na maternity dress, at habang hinihimas niya ang maliit na ulo ni baby Alona na nakahimlay sa kanyang dibdib, napapangiti ako sa tuwing naiisip ko kung gaano kami ka-blessed.
"Ni ako rin, Matteo," sagot niya, mahinang tinig pero puno ng emosyon. "Parang panaginip lang."
Lumapit ako sa kanila at marahang hinalikan ang noo ni Cataleya. "Pero totoo ito, Love. Hindi na ito panaginip. Magkasama na tayo, buo na tayo. May mga anak na tayo."
Hindi ko mapigilang titigan ang dalawang sanggol na mahimbing na natutulog sa kani-kanilang crib. Sina Alona at Alonzo. Ang anak naming dalawa, pero may kato
