Loved by Him

X. The Confession

Lumipas ang mga araw at lumalim ang nararamdaman ni Johnny para kay Derrick, idagdag pa ang pagiging sweet ng lalaki sa kaniya na lalong nagpahulog ng damdamin niya.

Isang partikular na araw, matapos mag-agahan ay maagang hinatid ni Derrick ang anak sa eskuwelahan. Habang nasa biyahe ay nagkwentuhan pa sila tungkol sa kung ano-anong bagay na maisip nilang mapag-usapan. Minsan pa ay binibiro pa ni Derrick si Johnny na huwag munang magpapaligaw habang nag-aaral pa.

Nagdaan ang ilan pang minuto ng tawanan hanggang sa makarating sila sa eskuwelahan. Bumaba si Derrick at pinagbuksan ng pinto si Johnny at inalalayan pa itong makababa. Tinulungan din niya ang anak na buhatin ang bag nito at hinatid pa ito sa gate. Hindi naman maiwasang kiligin na naman ang binata sa pag-asikaso ng ama sa kaniya.

"Thank you po, Daddy," ngiti ni Johnny habang kinukuha ang backpack mula sa ama.

"You're welcome, baby," nginitian din niya ito pabalik. "Sige na, Johnny, mauuna na ako sa iyo at may aasikasuhin pa ako. Aral kang mabuti anak, ha? Wala munang boyfriend," biro ni Derrick sa anak sabay halik sa pisngi.

"Grabe si Dad, oh!" nanlaki ang mga mata ni Johnny sa sinabi ng ama. Medyo kinabahan din siya na baka may nakarinig sa kanila kaya natingin-tingin ito sa paligid. Napanatag naman ang kalooban niya na parang wala namang may pakialam sa paligid sa anumang pinag-uusapan nila.

Natawa naman si Derrick sa reaksiyon ni Johnny, "Biro, anak. Alam ko naman na ako lang love mo, eh," napatawa silang pareho sa sinabi niya. Hinalikang muli ni Derrick sa noo ang snak at binitawan na pagdating nila sa gate. "O siya sige na. Pumasok ka na at baka malate ka pa. Ingat ka," paalala niya sa anak bago ito iwan.

Matapos ng isa pang pahabol na "Bye, I love you" sa anak ay pinaandar na ni Derrick ang kaniyang kotse at nagmaneho.

Habang nagmamaneho naman ay biglang nagtext naman ang university na inapplyan niya, at lalo naman siyang nagulat nang mabasa niya na tanggap na siya sa university. Kailangan niya na lang na magpasa ng iba pa niyang mga credentials. Nakangiti lang si Derrick habang bumabiyahe at umuwi upang hanapin ang iba pa niyang requirements at maipasa sa university. Walang mapagsidlan ang ligaya niya ngayon nang malaman niya na tanggap na siya sa trabaho.

Matapos na maayos ang resume at iba pang mga papeles ay agad na siyang dumiretso sa universidad at nagpasa ng mga requirements. Agad naman itong natanggap sa trabaho na labis niyang ikinatuwa.

"Congratulations. Good luck on your first day, Mr. Hale," bati ng Dean matapos aprubahan ang kanyang resume.

"Thank you," buong galak siyang nakipagkamay sa Dean.

Umuwi si Derrick na nakangiti at masayang masaya. Matapos iparada ang kaniyang sasakyan ay dumeretso siya sa kaniyang kuwarto upang magpahinga muna sandali.

Buong araw ay nanatili si Derrick sa bahay habang nasa eskwelahan si Johnny. Pakiramdam ng lalaki na walang buhay ang bahay na wala si Johnny. Inaliw na lang niya ang sarili sa pag-aasikaso sa bahay at sa pagpipinta.

Ito ang naging hilig niya at paraan na rin niya para maipahayagang kaniyang sarili sa tuwing nababagot siya o may mabigat siyang problema. Ang pagpipinta rin ang naging sandigan niya matapos mamatay ang kaniyang mga magulang noong 17 pa lamang siya. Mula noon ay nanatili siya sa poder ng kaniyang Ate Jane hanggang sa makatapos siya ng kolehiyo at lumipat dito sa Makati upang makalimot sana sa sakit ng pagkamatay ng mga magulang niya.

Nagdaan ang buong umaga na nanatili ai Derrick sa art studio hanggang sa mag-alas onse na. Matapos ligpitin ang kaniyang mga art materials ay bumaba na siya sa kusina at naghanda ng sariling tanghalian. Binuksan niya ang radyo para aliwin ang sarili habang nagluluto.

Habang kumakain ay laman pa rin ng kaniyang isipan ang anak. Alam niya kung gaano kalupit ang mundo sa mga piniling mamuhay ng iba sa nakasanayan. Inaalala niya ang anak lalo na't ang mundo ay hindi gaanong tanggap ang mga katulad niya, na baka siya ay tuksuhin kapag nalaman ng mga tao ang kaniyang pagkatao. Natakot din siya na baka saktan si Johnny ng mga tao sa paligid, ng mga taong maaaring gumamit lang sa kaniya, o sa mga taong hindi nakakaintindi ng kasarian ng anak. Napabuntung-hininga na lamang siya habang iniisip ang mga bagay na iyon.

"Sana'y laging maayos ang kalagayan mo, mahal ko," bulong niya sa sarili habang hinahati ang chicken fillet sa kaniyang plato. Parang naging panalangin itong binubulong kaniyang labi.

Matapos kumain at hugasan ang kaniyang pinagkainan ay naisipan naman niya na manood sandali sa telebisyon. Dati ay puro p*rn*grapiya halos ang pinapanood nito, pero simula noomg dumating si Johnny sa buhay niya ay naging bihira na lamang ang panonood nito. Nilipat na lamang niya sa balita ang programa at nakinig na lamang siya rito hanggang sa matapos ito at nilipat naman niya sa may pelikula.

Mabilis na nabagot si Derrick sa mga palabas sa telebisyon kaya pinatay na niya lamang ito at nagtungo sa kaniyang kuwarto upang magpahinga, at mabilis siyang nakatulog pagkahiga niya sa kama niya ng hubo.

Naging mahimbing ang tulog ni Derrick hanggang sa dumating ang hapon. Kalagitnaan ng kaniyang tulog ay naalimpungatan si Derrick dahil nakaramdam siya ng pamimigat ng pantog. Tumayo siya mula sa kama at hinila ang kaniyang robe at sinuot ito sa daan niya papunta sa banyo. Pagkatapos magbawas at maghugas ay lumabas na itong hindi maayos ang bathrobe niya, nakabukas at kita ang kabuoan ng kaniyang katawan.

Pagkatapos gawin ni Derrick ang kailangan niya ay lumabas na siya ng banyo na hindi na inaayos ang kaniyang bathrobe. Isip-isip niya'y wala namang maninilip sa kaniya— nasa eskuwelahan pa naman si Johnny.

Hindi na niya nagawang ayusin pa ang kaniyang sarili at naramdaman na lang niya ang isang pares ng mga matang naglilibot sa kaniyang kabuoan.

"Johnny?" tawag niya kahit alam niyang wala pa ang anak. Wala naman itong nabanggit na maaga itong uuwi kanina.

Lumabas siya ng banyo matapos maghugas ng kamay at naabutan niya ang kaniyang anak na patakbong pumunta sa kaniyang kuwarto at nag lock ng pinto.

Pati ang puso ni Derrick ay kumabog din sa kaba. Dama niya ang tensiyon na nagmumula sa katawan ng anak na tila lumilipat sa kaniya nang biglang humikbi ang binata. Nakayuko pa rin si Johnny, ang mga mata'y nakatitig sa sahig habang pinipigilang maluha.

"Bakit nandito ka? Akala ko alas singko ka pa uuwi, anak?" tanong ni Derrick.

"Johnny, I'm asking you," ulit ni Derrick sa nakayukong anak, pinipigilang tumiklop sa mga luha ni Johnny. Alam niya sa sariling ito ang kahinaan niya—ang mga luha ng mga taong mahal niya—ngunit kailangan pa rin niyang maitama ang mali nito

Hindi na kinaya ni Johnny ang takot na bumabalot sa kaniyang sistema at hindi na niya napigilang umiyak. Lumabo ang kaniyang paningin habang patuloy na dumadaloy ang kaniyang mga luha. Ayaw na niyang maulit ang mga pangyayari noon, takot na siyang magkamali at mapagalitan, o mas malala pa, ay itakwil.

Habang naluha ay mayroon siyang naramdamang daliring dumampi sa kaniyang pisngi. Pinipilit nitong iharap ang kaniyang mukha sa taong nagawan niya ng isang kasalanan, pero hindi niya ito matignan sa mata, hindi niya kayang makitang magalit sa kaniya ang taong naging tahanan niya sa loob ng maraming taon.

"Look at me," malumanay na utos ni Derrick habang inaangat ang mukha ni Johnny. Nang magtama ang kanilang mga mata ay halos mabiyak ang puso niya nang makita ang luha ng taong pinangakuan niyang hindi na iiyak sa piling niya.

"Love," panimula ni Derrick. Linakad niya ang distansya sa pagitan nila at tinignan niya ang anak sa mga mata. Ngunit imbis na pagsabihan ay masuyong pinatahan ni Derrick ang kaniyang anak, "It's okay. Hindi mo kailangang matakot."

Tinitigan ni Derrick ang maluhang mga mata ni Johnny, ang bawat patak ay isang palaso na tumatagos sa kaniyang puso. Hinawakan niya si Johnny sa kaniyang baba, inangat ang kaniyang mukha ng marahan at ngumiti, pinunasan ang kaniyang mga luha sa pamamagitan ng kaniyang hinlalaki.

"I know you right from the night I brought you home. I understand everything about you. And I know now at your age, there are some things are confusing you, pulling you away from your sanity, but I'm here for you," marubdob niyang salaysay, his voice a warm baritone embracing Johnny.

Sa sinabi ni Johnny ay lalong naluha si Johnny. Gulong-gulo man ang isipan niya sa ngayon, nagpapasalamat siyang nakatagpo siya, o natagpuan siya, ng isang taong magmamahal sa kaniya ng buong-buo.

Tuluyan nang inalis ni Derrick ang distansya sa pagitan nila at niyakap si Johnny. Hinayaan niyang dumampi ang pisngi ng anak sa dibdib niya, balat sa balat. Dama ni Johnny ang init ng katawan ni Derrick, isang pakiramdam na tila naging muog niya sa loob ng maraming taon.

Ginawaran ni Derrick ng isang halik sa noo si Johnny habang nasa yakap nito. "Shh, stop crying. Everything is okay," ani Derrick habang hinihimas ang ulo nito. "Kumain ka na ba, anak? May ulam pa sa ref." Hindi na inalam ni Derrick kung bakit maaga si Johnny umuwi. Sigurado naman siyang hindi ito nagcutting. "Magpahinga ka na lang sa kuwarto mo kung busog ka pa."

Ayaw man niyang kumalas sa yakap ng ama ay pinakawalan na siya nito. Ngumiti si Derrick sabay punta sa kuwarto at buksan ang pinto nito. Ngunit nakita niya pa ring nakatulala si Johnny, nakatayo sa gitna ng pasilyo.

"May problema ba, John?"

Pagkarinig ng boses ni Derrick ay tila natauhan si Johnny at bigla itong napakilos, ngunit napako muli siya sa kaniyang kinatatayuan nang makita ang abs ni Derrick mula sa nakabukas nitong bathrobe.

Isang ngiti lang ang pinakita ni Derrick imbis na pagalitan niya ito. Muli niyang tinawid ang kanilang distansya at walang anu-ano'y binuhat si Johnny na parang bagong kasal.

Binalot ng maiinit na dibdib at braso ni Derrick ang maliit na katawan ni Johnny. Tinignan ni Derrick ang mga mata ng payat na binatilyo at ningitian ito ng ubod ng tamis.

He felt both vulnerable and protected at the same time as he was being cradled by the man he most loved. Walang ibang nagawa si Johnny kundi ang titigan ang ama habang kinakarga siya nito papunta sa kaniyang kuwarto.

"May problema ba sa school? Bakit ang aga mo naman yatang umuwi?" ani Derrick at tinignan muli si Johnny. His deep-seated eyes stare at Johnny's, the blue orbs speaking much of his care to the young man he's cradling in his arms.

Nanlaki ang mga mata ni Johnny habang nasa yakap ni Derrick. Dama niya ang init ng dibdib niya sa ilalim ng kaniyang pisngi mula sa pagkakayakap ni Derrick, at kahit hindi man niya aminin ay kinilig talaga siya roon.

"Daddy..." he whispered, his cheeks turning to a light shade of pink.

"Yes, baby?" ani Derrick ng nakangiti, bakas pa rin ang lambing sa malalim niyang boses na medyo magaspang na dahil sa pagod.

Namula ang mga pisngi ni Johnny sa pagkakatawag sa kaniya ni Derrick ng luma niyang palayaw kay Derrick. Biglang nanahimik si Johnny habang karga-karga pa rin ni Derrick sa kaniyang mga bisig na parang isang sanggol. Doon na niya naramdaman ang kapatagan. Alam na niyang mahal siya ng kaniyang ama, at tanggap ito kung sino siya.

"M-may program po kasi sa school mamaya, kaya maaga na po kaming pinadismiss," mahinang salita ni Johnny, namumula ang kaniyang pisngi habang nakalapat sa dibdib ng ama.

"Ganoon ba?" sabi ni Derrick.

Pagdating sa kuwarto ay maingat na hiniga ni Derrick si Johnny sa kaniyang kama. Sandali siyang nagbihis ng boxers at nahiga na rin sa tabi ni Johnny. Hinila niya ang payat na katawan ng anak palapit sa kaniya at binalot ang mga maskuladong braso paikot sa baywang nito. Kinarga niya siya at pinahiga sa ibabaw ng katawan niya dahilan ng paglapat ng pisngi ni Johnny sa dibdib ni Derrick.

Huminga ng malalim si Derrick bago magsalita muli. Hinawi-hawi niya muna ang buhok ni Johnny. "Anak, alam kong alam mo rin na mali ang ginawa mong paninilip kanina, hindi ba?"

Lalo pang sumiksik si Johnny sa yakap ni Derrick upang maitago ang pamumula ng kaniyang mga pisngi. Ang saya kanina ay biglang nalusaw at napalitan ng pagkapahiya. Marahan na lang siyang tumango upang sumagot.

"Oh, iyon pala, eh. Then why are you peeking at me through the bathroom door?"

Hindi nakapagsalita si Johnny dahil sa hiya. Sinubukan niya naman niyang paglabanan ang kalooban niya na gawin ang mali, kaso nanaig ang kuryosidad nito kanina.

Napahinga si Johnny ng malalim, pinipigilang maluha. "Johnny, I need you to understand that we have boundaries as father and son, and you peeking at me wasn't right. You crossed a line there that shouldn't be crossed."

Tumango si Johnny ng dahan-dahan na tila natatakot pa.

Dama naman ni Derrick ang kaba ng kaniyang anak base sa bilis ng t***k ng puso nito sa kaniyang dibdib. "Johnny, I ain't mad. Hindi mo kailangang matakot." Lumapit si Derrick sa kaniyang anak at hinila ito sa isang yakap. Lumapat ang pisngi ni Johnny sa dibdib ni niya, balat sa balat. Yinakap lang niya ang payat na katawan sa ibabaw ng kaniyang maskuladong bulto. Hinaplos niya ang buhok nito ng dahan-dahan para maibsan ang takot nito.

"You're gay, aren't you?" tanong ni Derrick na parang nagbibiro pa kaysa nagagalit upang maibsan ang tensiyon, "come on, tell me. I won't judge."

Nanatiling tahimik lang si Johnny, bahagyang nanlaki ang mga mata sa gulat. "Knew it," Derrick let out a low chuckle that made his bare and warm chest vibrate under Johnny's cheek. "Samuel was right."

Namula naman ang mga pisngi ni Johnny na pilit niyang itinatago sa mga dibdib ni Derrick. "Why so shy?"

Magkahalong inis at hiya ang naramdaman ni Johnny sa mga pambubuyo ni Derrick. Ngunit kahit na ganoo'y hindi maipagkakailang gusto ni Johnny ang pakiramdam ng mainit na katawan ng amang nakabalot sa kaniya.

Patuloy pa rin sa panunukso si Derrick kay Johnny, na ang mukha patuloy na sumisiksik sa dibdib niya. "Oh, come on. Don't bury your face in my chest. I know you're blushing."

Napatigil na lang siya sa mga pang-aasar niya nang makita niyang humikab si Johnny. Pagod na kasi ito mula sa eskuwelahan at maaga pang nagising kanina. "Sorry. Guess I've gone too far," bulong niya sa sarili niya. Marahan niyang hinila ang kumot sa ibabaw ng magkapatong nilang mga katawan at hinalikan niya muli ang noo ng anak.

"Rest, love. Mamayang meriyenda date uli tayo," bulong niya baago ito magpatalo sa antok para matanggal ang tensiyon. Yumakap din si Johnny sa katawan ng ama at ramdam niya ang bawat hulmadong masel ng katawan nito.

"Taking advantage, aren't we?"

Lalo pang namula si Johnny sa mga pang-aasar ni Derrick. "Daddy!" he groggily protested in shock that made Derrick laughed. "Sorry po," aniya sabay bawi ng kamay niya, parang nahihiya pa siya.

"I'm just kidding. Daddy's yours, just yours, baby." Sinapo ni Derrick ang payat na katawan ni Johnny gamit ang malalaki niyang mga braso at niyakap ito ng mahigpit.

Sa higpit ng yakap ni Derrick ay napasubsob ang mukha ni Johnny sa dibdib ni Derrick. Sa gayon ay naitago ang namumula niyang mga pisngi sa hiya at kilig. Humigpit din ang pagyakap nito sa kaniyang katawan, dahilan para matawa si Derrick.

Derrick's chest vibrated under Johnny's cheek as a low laugh rumbled from it. His hand unconsciously crawled up to Johnny's head, stroking his silky hair that felt so soft through his fingers.

"I love you," bulong ni Derrick sa noo ni Johnny with much affection and tenderness.

"I...love you too, Daddy," yinakap din ni Johnny ang yakap ng kung gaano kahigpit. Doon sa ibabaw ng aat hinayaan ang sariling makatulog sa ibabaw ng katawan ng kaniyang ama. Panatag ang kaniyang pakiramdam sa init na nagmumula ritong bumabalot din sa kaniyang katawan. Sa pamamagitan niyon ay napagtanto niyang mahal na mahal nga siya ng kaniyang ama-amahan, kahit ano pa siya.