Chapter 9
1233 Words
Sea POV
Dahan dahan kong binuksan ang aking mata at napagtanto na nasa hospital ako.
May suwero ang kamay ko, hinanap kaagad ng presensiya ko si Lucas at nakita ko naman itong mahimbing na natutulog sa gilid ko.
Hinimas ko ang gwapo niyang mukha kaya nagising ito.
"Are you okay? May masakit ba sayo?" Ramdam ko ang pagod sa kanyang mga mata siguro dahil sa kakabantay sakin buong magdamag.
"I'm okay Lucas. Don't worry, you can leave now." Nahihiyang sabi ko, hindi ko alam kung may mukha pa ba akong ihaharap sa kanya pagkatapos nang nangyari kagabi.
He sees me at my worst, I know that he will leave me too like my parents did.
"What are you saying? I will never leave you."
"Ayokong madamay ka pa sa problema ko, alam kong dissappointed ka sa pinakita ko kagabi, pero ganun talaga ako eh. Gusto ko mang ayusin ang buhay ko, gusto ko mang gumaling pero hina-hunting ako ng nakaraan ko."
Lucas has a perfect life at ayokong sirain ito nang dahil sa isang katulad ko.
I'm not normal. There's so much wrong with me, i have so many insecurities, so many what if's in my mind that no one can answer.
"I'm not gonna leave you. Mas kailangan mo ako sa panahong ito."
Biglang pumatak ang luha ko. "W---why Lucas? Naaawa ka ba sakin?"
Napailing siya pagkatapos ay humawak sa kamay ko. "No! I love you Sea, that is why i'm here. Hayaan mo akong tulungan ka kasi mahal kita." Kinagat ko ang labi ko para pigilan ang paghikbi. "Hindi mo kailangan lumaban ng mag-isa, i can help you parehas nating harapin ang nakaraan mo."
Hinatak ko ang kamay niya upang mapalapit at mayakap siya. Gusto ko siyang itaboy nung una kasi akala ko naaawa lang siya sakin pero nang malaman ko ang tunay niyang dahilan tila nagbago ang isip ko.
Gusto kong panghawakan ang mga salita niya, magtitiwala ako sa kanya ng buong puso. Siya nalang ang natitira sakin, hindi ko kakayanin kapag pati siya mawala sakin.
"Thank you Lucas, thank you. I wanna go home, can we go home?" Ngumiti siya at tumango, he kissed my forehead.
"Okay, i'll be right back, aayusin ko lang ang billing so we can go home na."
"Okay." Nakangiting sabi ko pagkatapos ay lumabas na siya ng kwarto
'Did my parents know about what happen?' Yan ang gusto ko pang itanong sa kanya.
Ngunit sasaktan ko naman ang sarili ko, alam ko naman ang magiging sagot nila, hindi na nila ako kailangan, they don't care about me, sabi nga ni Dad hahayaan na nila akong mabuhay mag-isa. At bilang anak yan ang pinakamasakit na narinig ko.
-----------
Nang makalabas sa hospital, mas naging maalaga si Lucas, hindi niya na ako pinapayagang lumabas ng mag-isa, kung lalabas man ako kailangan kasama siya.
Alam niya na ang lahat nang tungkol sakin, wala na akong maitatago sa kanya.
Nakwento niya na dumalaw si Tito Rim and Dr. Sanchez para kamustahin ako.
Sinabi ni Dr. Sanchez ang sakit ko at naikwento naman ni Tito Rim ang tungkol sa kaso.
Sabi ni Lucas siya na daw ang bahala sa lahat, sinabi niya rin sa Daddy niya at handa itong tumulong para mapabilis ang kaso.
Akala ko magbabago ang pakikitungo ng parents ni Lucas nang malaman ang sitwasyon ko pero mali ako. May mabuting puso ang pamilya niya.
----------
Lucas POV
"The patient is okay Mr. Miller, you can see her now." Nakahinga ako ng maluwag sa sinabi ng Doctor.
"Thank you Doc." Pagpapasalamat ko. She is our family Doctor kaya kilala niya ako.
Dito ko dinala si Sea pagkatapos niyang mahimatay. Kailangan niya daw magpalakas, nagamot na rin ang maliliit niyang sugat sa kamay.
Nakatitig lang ako dito habang hinihimas ang kanyang buhok nang may kumatok sa pinto, pumasok ang isang babae na nakabihis pang Doctor.
"Hi, I'm Dr. Sanchez." Nakipagkamay ako sa kanya. "I am the Doctor of Ms. Fuentabelle."
Napatango naman ako at nagbigay galang dito, lumapit siya kay Sea at chineck up ito.
"Aware ka naman siguro sa sitwasyon ni Sea." Napailing naman ako, nagulat ito hindi lang nagpahalata. "Ohh. Sea is experiencing a bipolar disorder. My client is also suffering from a trauma of her past. She was r***d and also sees how his brother dies. Sinisisi niya ang sarili niya sa lahat ng nangyari sa buhay ng pamilya niya."
Hindi ako nagsalita at tahimik lang na nakinig sa Doctor. Napatingin ako sa magandang mukha ng dalaga. Naitatago ang sakit sa maganda niyang mukha ngunit tuwing nakikita ko ang kulay abo niyang mata tila may tinatago ito na alam ko na kung ano. Yung sakit nang nakaraan.
"Sea is a brave girl, don't ever leave her. She needs a man like you Mr. Miller." Maotoridad na sabi ng Doctor bago nagpaalam.
Kinabukasan si Atty. Rim naman ang dumalaw, Tito niya pala ito.
Nagaalala siya sa kalagayan ni Sea, sinabi niya sakin ang tungkol sa kaso. Matagal na pala ito ngunit hanggang ngayon ay wala paring nangyayari.
Sabi ni Atty. Rim, baka daw may sumasabotahe sa kanila. Alam kasi nito ang bawat hakbang na gagawin nila.
Handa siyang tumulong sa kaso ni Sea, after all pamangkin niya ito.
----------
"Sir, sir Lucas?" Nabalik ako sa kasalukuyan nang tawagin ng kasambahay. "Nasa opisina po ang Daddy niyo sa 2nd floor."
"S---salamat Manang." Pagpapasalamat ko.
Mabilis akong umakyat sa 2nd floor, kailangan kong makausap si Dad, siya ang makakatulong sa kaso ni Sea.
May sariling opisina si Dad dito sa bahay, kung hindi mo siya mahanap siguradong nandito lang siya.
Hindi na ako kumatok at binuksan nalang ang pinto.
Walang tao, naisipan ko munang umupo sa swivel chair niya habang hinihintay itong dumating.
Masyado nang matagal ang pagusad ng kaso, kailangan na naming kumilos.
Malaking question mark lang sakin kung sino ang sasabotahe sa kanila? Kung ganun nga ang nangyayari, sigurado akong hindi pangkaraniwan ang kalaban namin. May mataas na katungkulan ito.
Malaman ko lang kung sino ang may pakana nito, sisiguraduhin kong magmamakaawang patayin ko nalang siya.
Wala silang puso, napatay nila ang kapatid ni Sea at pinagsamantalahan ang babaeng mahal ko tapos masaya silang nakakalabas na dapat nabubulok sila sa bilangguan.
Sea is just 12 years old that time, hindi ko maisip kung paano nila nagawa yun, nang dahil sa kanila nasira ang buhay nito.
----------
Napahawak ako sa ulo ko at napatingin sa paligid, akmang tatayo ako nang masagi ang mga papel na nakalagay sa lamesa.
Pinulot ko kaagad ito nang mapansin ang isang litrato na nakaipit sa papeless ni Dad.
Ayokong mangialam sa gamit niya ngunit tila pinapatay ako ng kuryusidad. Kinuha ko ang litrato na nakaipit sa papeless nito at laking gulat ko nang makita kung sino ang nasa picture.
'Si Sea Fuentabelle.'
'Bakit may picture si Dad ni Sea? What is the meaning of this? What is happening?' Marami akong gustong itanong ngunit hindi ko alam kung saan sisimulan.
May picture rin ng isang batang babae at batang lalaki na magkaakbay at kung hindi ako nagkakamali si Sea ito at ang nakababatang kapatid niya, nakita ko rin ang family picture nila.
"Son your here." Nakangiting bungad ni Dad sa may pinto ngunit nagbago ito nang makita niya ang mga hawak ko.
"What's this Dad?" Nalilitong tanong ko.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
AUTHOR'S NOTE:
Thank you for reading my story.
Dont forget to like and Comment.
- Writer
