“Surprise!” sabi niya, ngiting-ngiti pa rin. Pero ako, hindi makangiti. Ni ang bumangon nga parang hindi ko kaya. Na-drain lalo ang lakas ko. Ang saya niya kasi. Ni hindi niya napansin na umiyak ako—na malungkot ako.”
“Surprise?” Sa wakas nagawa ko na ring magsalita. Nagawa ko na ring umupo at nanghihinang sumandal sa headboard.
“Hindi ka ba na-surprise? Hindi ka ba masaya na makita ako?”
“Ano sa tingin mo?” sagot ko. Pinipilit na hindi pumiyok. At pasimple ko ring pinahid ang luha ko, at mapait na ngumiti.
Umupo siya sa tabi ko. “Daisy, I missed you. Hindi mo ba ako miss?”
Mapakla akong tumawa. “Sobrang lamig ba do’n kaya naging manhid ka na?”
“Daisy…sorry na. Talagang busy lang ako kaya hindi kita madalas matawagan?”
“Wala naman akong sinabi na hindi ako naniniwala. Alam kong b
