Pinanliitan ko ng mga mata si Sir Onse, na may simpatikong ngiti kahit antok na ang mga mata.
“Daisy, sige na humiga ka na…” sabi na naman ni doktora.
Napatitig ako sa kanya, at napapasulyap ulit kay Sir Onse. Talagang nag-alangan akong humiga sa tabi niya. Nabaliw na naman kasi, nakangiti at tinapik-tapik ang kama. Inuudyok akong tabihan siya.
“Move ka do’n…” nahihiya kong sabi, pero imbes na sumunod ang loko, ngumisi na naman, at kumindat pa.
Tinaasan ko siya ng isang kilay, pero napapasulyap naman ulit ako kay doktora na hinahanda na ang mga gamit niya, pero sinamaan naman ng tingin ang kaibigan niyang buang.
“Umayos ka nga, Onse. Natatakot na sa’yo si Daisy,” saway niya rito.
“Wala naman siyang dapat ikatakot, harmless ako…”
Nakagat ko ang aking labi. Si doktora naman ay na
