Nanghihina kong iminulat ang aking mga mata. Nang maramdaman kong nakabalot ang malambot na comforter sa aking katawan, inilandas ko ang palad ko at hinagilap ang magkabilang dulo. Mahigpit ko pa itong iniyakap sa akin dahil sa lamig ng air con dito sa kwarto ni Kahlil. Ilang oras kaya ako nakatulog dito?
Madilim. Kung kanina ay may mahina pang liwanag na dumudungaw sa bintana, ngayon ay walang wala nang makikita. Hindi ko man usisain ang orasan, sigurado akong sumapit na ang dilim at lumagpas na ng alas singko. Gustong gusto ko na bumangon ngunit hindi kaya ng katawan ko. Maliban sa inaantok pa ako, damang dama ko pa ang pagod mula sa halos isang oras naming paniniig kanina.
Kung babalikan ko ngayon ay tila ba hindi pa rin ako makapaniwala. Gigil na gigil kanina sa akin si Kahlil at nar
