"Excuse me?" bulalas ko habang nanlalaki ang dalawang mata, halos napatayo pa ako sa pagkakaupo ko sa sobrang gulat.
Bulgar ngayong nagtataas-baba ang dibdib ko, para akong may hika at mabibigat ang paghinga ko. Tiningala ako ng mga ito, ganoon din si Gabriel na pinagtataasan ako ng kilay. Bakas sa kaniyang mukha ang tila nang-uudyo.
Hirap akong napalunok bago dahan-dahang bumalik sa kinauupuan ako, sa pagkapahiya ay nawalan ako ng mukhang maihaharap sa kanila kung kaya ay mas pinili kong yumuko at huwag tingnan ang nang-aakusa nilang mga tingin.
"Counted 'yon, hindi ba?" Dinig kong palatak ni Venice na halata namang mas gusto akong idiin.
Hindi ko na nga alam kung paano ako aalis sa lugar na iyon at gusto ko na lang maglaho na parang bula o kahit ang lumubog sa pagkakaupo ko. Hiyang-h
