Giden arabanın arkasından bakarken gözümden ardı ardına yaşlar akıyordu. Yağmur yüzümdeki yaşları saklamaya çalışsa da başaramadı. Araba dönüp gözden kaybolana kadar bir adım bile atamadım. Ayaklarım sanki toprağa kök salmıştı. Kollarımı birbirime doladım, kendimi sarmaladım, tutmaya çalıştım ama nafile… Ancak birisi gelip de beni arkadan sessizce kavrayarak içeri götürdüğünde hareket edebildim.
Titriyordum. Sadece bedenim değil içim de tir tir titriyordu. Anneannem çoktan gitmişti. Duşa girip sıcak suyun altına girmem, kuru kıyafetler giymem hiçbir şeyi değiştirmedi. Hâlâ içim ıslaktı. Hâlâ içimde bir yer kuruyup da ısınamıyordu. Nur'un sıcak sesi bir battaniye gibi sardı beni. Nermin annenin yüzü ise her zamanki gibi sakindi ama gözlerinde belli belirsiz bir endişe vardı. Bana uzattıkla
