Şirketten hep birlikte çıkmıştık. Noyan'la ben kendi arabamıza binerken, Ateş Ağa ve adamı Bekir, lüks bir arabaya doğru yöneldiler. Bekir aracı çalıştırdıktan sonra, Ateş Ağa kornaya bastı. Bu, hareket etmeye hazır olduklarının işaretiydi. Noyan da arkasından gaza bastı ve onları takip etmeye başladı.
"Bence boşa kürek çekiyoruz," dedim, yola değil de Noyan'a bakarak. "Yurt dışına yerleşen o aşçıya ulaşırsak daha iyi olabilir."
"Ya da Halit'i güzelce konuşturup ağzından laf alırsak," dedi Noyan. Ses tonundaki sertliği fark etmemek mümkün değildi. Konuşturmaktan kastının başka bir şey olduğunu anlamıştım. Gözlerini yoldan ayırmadan konuşuyordu.
"Para almadan asla konuşmaz," dedim. "Ona para vermektense hiçbir şey öğrenmemeyi tercih ederim."
"Ya annene gerçekten de bir şey yaptıysa?" di
