Nur’dan gelen mesaj telefonumun ekranında belirdiğinde hâlâ kahvaltımı yapıyordum. Noyan’ın elleriyle hazırladığı, ince düşünülmüş tabak önümdeydi. Peynirin yanına dizilmiş zeytinler, minik bir kasede domates salatası, sıcacık ekmek dilimleri… Bir de bana özel hazırladığı portakal suyu. Elimden tutup yatağa oturtmuş, yastıklarımı düzelterek tabağı kucağıma bırakmıştı. Nur'dan sonunda mesaj gelince açıp okudum.
"Yoldayız geliyoruz. Neler oldu bir bilsen kuzu! Gelince her şeyi anlatacağız."
Kahvaltımı hızlandırdım. Son birkaç lokmayı yuttum, ardından Noyan’ın kendi elleriyle sıktığı portakal suyunu içtim. Ağzımda ekşi-tatlı bir ferahlık bıraktı. Her şeyin üstüne iyi geldi doğrusu. Yavaşça ayağa kalktım. Ayağa kalkmak ilk başta çok kolay gibi gelse de ilk adımda bacaklarımın arasında belir
