"Duru!"
Beni gören gözleri heyecanla parıldarken, ben hissedeceğim bütün duyguları kenara atmış, sadece üzerindeki gelinliğin şokunu yaşıyordum. Ne yapacağımı bilemeden öylece dikilirken bana doğru atılıp, kollarını bana sarmasıyla kendime gelebilmiş ve sarılışına karşılık vermiştim. Sızlayan burnum, 'burnumda tütüyordu' deyimini mecazlıktan sıyırmış, düpe düz yaşatıyordu.
Çok özlemiştim, onu.
Sımsıkı sarılışımız, ortamda yükselen yalancı bir öksürük sesiyle sona ermek durumunda kalmıştı.
Dolan gözlerimle geriye çekildiğimde, onun da benden farkı olmadığını görmüştüm.
"Neler oluyor burada?" şaşkınlığımı yitirip, ilk anda sormam gereken soruyu sormuştum nihayetinde.
"Evleniyorum." yüzüne kondurduğu gülümseme her ne kadar gerçekçi gibi dursa da, sahte olduğunu biliyordum.
"Ne demek ev
