สองแม่ลูกเดินออกมาจากร้านน้ำปั่น เธอเห็นสายตาของลูกชายมองไปยังร้านที่ตั้งอยู่ตรงข้าม จึงเป็นฝ่ายจับจูงเด็กน้อยเดินเข้าไป ประกายตาวาวเมื่อมองเห็นของเล่นในนั้น
“สัปดาห์ก่อนคุณครูที่โรงเรียนบอกแม่ว่าอคิณช่วยเพื่อนที่หกล้ม เพราะฉะนั้นวันนี้แม่จะให้รางวัลคิณนะครับ 1ชิ้นนะ”เนตรอุษา ยกนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว เพื่อย้ำกับลูกชาย ปล่อยให้อคิณได้เลือกของเล่นตามใจชอบโดยมีเธอนั่งรออย่างใจเย็น ช่วยออกความคิดเห็นบ้างเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกมา
“อาย”เสียงเรียกดังมาจากหน้าร้าน เนตรอุษาหันไปมองตามเสียง ก่อนจะได้เห็นพี่สาวที่คุ้นหน้ากัน
“พี่อุ้ม อะไรเยอะแยะคะนั่น”หญิงสาวชี้ไปยังสองมือของพี่อุ้มที่หอบหิ้วข้าวของเอาไว้หลายอย่าง
“ที่จริงพี่เล็กยังไม่ให้พี่บอก แต่ว่าเจออายวันนี้คงปิดไม่ได้แล้ว ก็พี่เล็กน่ะถูกหวย คงได้มาเยอะถึงได้ให้พี่มาซื้อของไปเลี้ยงพวกเราที่ทำงานพรุ่งนี้”
“หมดนี่เลยเหรอคะ”เนตรอุษาตาโต ทั้งขนมแล
