Dilimin ucuna gelip de haykıramadan boğazıma yığılan pek çok cümle vardı. Korkuyordum.
Korkuyordum ki bir gün bu cümleleri ağzımdan dökemediğim için yahut yutup da sindiremediğim için başıma çok daha fazlası gelecekti.
Kavradığı bileğimi kırarcasına sıkıyordu.
O kadar öfkelenmişti ki Yağız'ın tezinin çürüdüğünü düşünmüştüm. Tam bu esnada benden korkması gerekmiyor muydu?
Burada korkan da stresten midesine kramplar giren de bendim.
-Tunç... Bu yaptığının bir sonuç doğuracağını bilmiyor musun?
Kapalı, dar bir kapının önüne geldiğimizde durdu. Kapıyı sertçe açıp, aynı sertlikte beni içeriye ittirirken kaşları çatık, yüzü ise...
Yüzü...
Esmer teninin üzerine konan iki kahverengi öfke haresi... Normalde çatık kaşlar öfkeli dudaklara sebep olurdu.
Tunç'un çatık kaşlarının altında i
