Nilüfer
Kenan ile birlikte, tatil planı yaparak kahvelerimizi yudumlarken yakınımızda, evi sarsacak büyüklükte bir patlama oldu. Korkuyla birbirimize baktık. Aklımıza ilk gelen çocukların evi olduğu için aynı anda panikle pencereye gittik. Dışarıya baktığımızda, yan evin bahçesinden siyah dumanların yükseldiğini gördük. Kapıldığımız dehşetle kapıya koştuğumuzda ise kulaklarımızı Asya'nın acıyla çıkan çığlıkları doldurdu. “Timur!”diye bağırıyordu.
Yüreğimiz ağzımızda soluk soluğa evlerinin bahçesine girdik ve alevler içindeki arabayı gördük. Asya, Timur’un sesini haykırarak arabanın çevresinde kuş gibi çırpınıyor, korumalar ise onu oradan uzaklaştırmak için ikna etmeye çalışıyorlardı. Kenan'ın gözlerinden akan yaşları fark ettiğim an, ne olduğunu tahmin etmiştim aslında. Ama kabul etmek
