Tatlong araw na ang nakakaraan ng ako ay magising sa coma. Salamat at dahil nakauwi na rin ako sa aming bahay. Sobrang saya ko sapagkat may kilala sila mama na therapist na makakatulong na mapabilis ang aking pag galing.
Miss na miss ko na si Eliza. Akala ko ay pag dilat ng aking mga mata ay siya agad ang bubungad sa akin, pero nagkakamali pala ako.
Habang nagpapahinga ako sa aking kwarto ay may biglang kumatok. Inanyayahan ko itong pumasok. Pagbukas ng pintuan ay si Dad ang aking nakita. Sa tuwing nakikita ko siya ay naaalala ko kung paano niya kami iniwan ni Mama. Hanggang ngayon ay may tanim pa rin ako ng sama ng loob sa kaniya.
"Hi, son! How are you feeling?" Hindi ko ito sinagot at kinuha ko ang aking phone, nung una ay for distraction lang pero bigla kong naalala si Eliza.
Pumun
