Bilmediğimiz gerçekler çoktam etrafımızı sarmıştı. Lakin bunu bile farketmemiştik. Ne zaman gerçekleri fark etmek istesek hep bir engel çıkıyordu. Ya o engel bizsek en başından…
Birkaç anlık bir sessizlikten sonra, gürültülü bir çatışma başladı. Bir şeylerin yere düşüşü, zihinimdeki korkunun daha da derinleşmesine neden oldu. Kalbim, adeta boğazımda yankılandı. "Gözlerini aç!" dedi içimdeki ses. Ama ben, başımda dönen korku ve belirsizlikten dolayı gözlerimi kapalı tutmaya devam ettim.
Yardım eden kişi ile adam arasında bir mücadele yaşanıyordu. Sesler çığlıklar ve düşme sesleriyle doldu. "Bana dokunma!" diye haykırdı adam, ama ben hâlâ gözlerimi açmaya cesaret edemiyordum. O an, içinde bulunduğum karanlığın ne kadar korkutucu olduğunu düşündüm. "Beni bırakın, lütfen!" diye fısıldadım, a
