Kabanata 6
1137 Words
***
Chester's Pov
"Sh*T! anjan na sila!" sigaw ni Mkcleine sa amin. Nataranta kaming lahat at hindi namin alam ang gagawin.
Inihagis ko ang hawak kung kahot sa tabi at napatingin ako sa apoy na nasa harapan namin. Kinuha ko ang isang kahot doon na may apoy at ito ang aking hinawakan. Kumuha rin si Shiela at iginayak ang kanyang kamay para ihanda para sa paparating na mga abwak.
*kwak kwak kwak*
"Anjan na sila!" giit sa amin ni Jessa.
Maslalo kng hinigpitan ang pagkakahwak ko doon. Nakita namin ang mga paparating na mga abwak sa kinaroroonan namin. Hindi na ako nagdalawang isip na iwagayway ang hawak kng kahoy na may apoy.
Pinagpapatuloy ko parin ang ginagawa ko para hindi makalapit sa amin ang mga abwak.
"Mas dumadami sila! Hindi natin ito kaya!" sabi ni Shiela.
Mas dumadami nga sila. Hindi namin ata makakaya ang bilang nila. Kumuha narin sila Shiela at Jessa ng mga apoy at kanila rin itong winagayway.
Sama-sama lang kami. Hindi pawin umaalis ang mga abwak at pilit silang gumagawi sa kinaroroonan namin. Napatingin ako sa isang abwak na papunta sa amin at hindi na ako nagatubiling pang ihampas ang kahoy na hawak ko at unti-unting naglaglag ang abwak sa pagkakahampas nito.
Nang unti-unti ng nakaalis ang mga abwak sa kinaroroonan namin ay hindi na kami nagdalawang isip na agad na umalis doon. Kiuha ko ang flashlight mula sa bulsa ko para ito ang magmistulang ilaw namin.
Hindi kami tumatakbo, naglalakad lang kami dahil baka kapag tumakbo kami baka kung ano pa ang mangyari sa amin.
"Baka sumasalakay na ang mga abwak ngayon doon sa Baranggay Maligaya." sabi ko sa kanila.
"Ano ang gagawin natin? Hindi natin makakaya kapag andun na tayo." tanong ni Shiela.
"Hindi ko alam. Basta bilisan na lang natin ang paglakad at baka mahulipa tayo." sabi ko sa kanila.
Nagpatuloy kami sa paglalakad. Naririnig parin namin ang mga huni ng abwak. Wala pa kaming tulog at hinang-hina na kami pero kinakaya parin namin ito.
"Kung magpahinga na kaya muna tayo?" tanong ni Mkcleine.
Sumang-ayon ang lahat kaya naman napagpasyahan naming magpahinga muna sa isang gulok.
Harlyn's Pov
Nung sinabi ng babae sa amin kung saan ang lugar na iyon ay agad kaming nagtungo sa kinaroroonan nila. Tanghaling tapat na nung nakarating kami doon at kasama parin namin si Cody.
Bumaba kami sa Tricycle na sinakyan namin. Napatingin ako sa mga maliliit na bahay na nasa harapan namin.
"Hey." narinig kung sabi ni Cody kaya napatingin ako sa kanya. nakita ko ang kanyang mapuputing ngipin at ang kanyang seryosong mukha na nakatingin sa akin.
"Ano ang gagawin mo jan? Tutunganga na lang jan?" masungit na sabi niya.
Nadismaya ako sa kanya. Akala ko kung ano ang sasabihin niya pero yun lang pala at sinungitan pa niya ako. Hmmmp! Para siyang babae na may dalaw araw-araw dahil sa kasungitan niya.
"Hija, tara na." anyaya sa akin ni Mang Roger bago ko pa masumbatan si Cody na masungit.
"Opo anjan na po." sab ko habang tinignan si Cody ng masama tyaka inirapan at nagtungo sa kinaroroonan nil Reynalyn.
"Ito na ata yung bahay." sabi ni Rica at tumingin sa akin. Tumango ako sa kanya para bigyan siya ng hudyat para kumatok.
Kinatok niya ito ng tatlong beses.
"Tao po?" tanong niya dito.
Wala paring sumagot kaya kumatok pa ito ng tatlong beses.
"May tao po ba dito?" taong ulit niya.
Maya-maya pa ay biglang bumukas ang pintuan at bumungad sa amin ang isang dalagita na putol ang kamay niya. Si May-Ann.
"Rica?! Reynalyn?! Har;yn?!" gulat na sigaw niya dito sa amin.
Agad kaming nagtungo sa kanya at niyakap siya.
"Anong ginagawa niyo dito? Delikado dito!" giit niya sa amin.
"H-hinahanap namin kayo." sabi ko sa kanya.
Pinapasok niya kami doon sa bahay at nakita namin ang isang Ginang na inaalagan si JUDY ANN?!. Agad kaming nagtungo sa kinaroroonan ni Judy Ann na nakahiga ngayon.
"Anong nangyari sa kanya?!" nagalalang tanong ko dito.
"Nakagat siya." sagot ni May-Ann.
"Nakagat siya ng abwak?" napatingin naman ako kay Mang Roger na nasa tabi ko habang nakatayo. "May panlnas na ba kayo?" tanong niya.
"Wala pa, pero may mga kabataan na pumunta sa bundok para kunin ito." ani nung Ginang.
"Kabataan? Sila Chester ba?" tanong ni Reynalyn dito.
"Oo sila nga at sana makarating sila dito sa itinakdang oras bago pa mahuli ang lahat." ani May-Ann.
Dito narin kami kumakain. Dito narin kaming nagstay lahat hanggang sumapit ang gabi.
Napatingin ako sa katabi ko na si Cody na nakapikit ang kanyang mga mata. Nagulat pa ako ng biglang dumilat ito at direktang nakatingin sa akin ang kanyang dalawang mga mata.
"BAKIT MO AKO TINITIGAN?!" galit na usal nito. Natakot ako talas ng kanyang mga mata habang nakatingin sa akin.
Napaatras ako mula sa pagkakaupo ko pero bigla niyang hinawakan ang kamay ko at bigla-bigla na lang niya akong sinakal.
"AAAHHH!" sigaw ko at bigla na lang akong napamulat. Pawisan ang aking noo. Isang bangungut?
"What happened?" agad na tanong ni Cody na katabi ko.
Wala akong nagawakundi ipinikit ko ang aking mga mata at niyakap siya ng walang alinlangan. Ang alam ko lang ngayon ay takot na takot ako, takot akong mamatay.
"I'm scared." sabi ko sa kanya at naramdaman ko na lang ang kanyang kamay na umaalo sa likod ko.
Mkcleine's Pov
Kumuha ako ng isang prutas na gamot at nilagay sa bulsa ko incase lang na kung anong mangyari sa amin.
Nagpahinga kami ng tatlong pong minuto at sapat na iyon para ipagpatuloy na namin ang paglalakbay. Hindi narin gaanong malayo tanaw na namin ang kabahayan mla dito. Pero ang problema lang namin ay gabi pa at tyak na may mga abwak pa doon na sumasalakay.
"Anong gagawin natin? Siguradong may abwak pa doon." sabi ko sa kanila.
Walang sumagot sa tanong kong iyon. Walang may alam kung ano ang gagawin namin bagkus ay pinagpatuloy namin ang paglalakad hanggang sa nakarating na kami sa baba at tama ng ang hinala namin may mg abwak pa.
Unti-unti kaming naglakad at nagtago habang papalapit sa bahay nila Ginang Rosenda.
"Anong gagawin natin?" bulong ko kay Chester.
Napatingin siya sa akin at sa mga kasamahan namin.
"Basta bilisan nito....Huwag kayongpapahuli..." aniya.
"Anong binabalak mo?" tanong ko sa kanya.
"Ang magagawa na lang natin ay tumakbo patungo sa bahay." sagot bito.
Nanlaki ang mga mata ko. NAiibang na ba siya? Paano kung maabutan kami ng mga abwak?
"Pagblang ko ng tatlo tmakbo na tayo... Ok?" anito.
"Ha? Naiibang ka na ba?"
"Wala ng ibangparaan kung ayaw mo dito ka na lang." sabi niya.
Umilng iling ako at wala na akong nagawa. Huminga ako ng malalim at niready ang aking sarili. Bahala na kung anong mangyari.
"Isa......Dalawa....." pagbibilang nito.
Niready namin ang sarili namin sa pagtakbo. Bahala na..
"TATLO" at sa pagkasabi niya yun ay nagsisitakbo na kaming lahat.
Nakita na lang namin ang mga abwak na paparating sa kinaroroonan namin. Mas binilisan pa namin ang pagtakbo hanggang sa nakarating kami sa tapat ng bahay at kinalampag ito ng ialng ulit.
Papalapit na ng papalapit ang mga abwak at sakto namang nabuksan ang pintuan kaya agad kaming pumasok doon pero may isang tao na naiwan sa labas.
"TULONG!" sigaw ni Jessa pero wala na kaming nagawa kundi isara na lang ang pintuan.
***
- Writer
