Hydra Adası’nda zaman, İstanbul’un o hırslı, mekanik ve insanı tüketen saatlerine benzemezdi. Burada vakit; güneşin Ege’nin kristal sularına düşüş açısıyla, akşamüstü limana dönen balıkçı teknelerinin motor sesleriyle ve bahçedeki kadim zeytin ağaçlarının gümüşi yapraklarının rüzgârda çıkardığı o ilahi hışırtıyla ölçülürdü. Aras ve Elif için on yıllık bir ömre bedel olan o büyük yangın, Soykan Holding’in çöküşü, babaların ihaneti ve Cem’in sessiz ölümü artık çok geride kalmıştı. Ancak ruhlarındaki tortular, bir gecede temizlenecek kadar hafif değildi.
Şafağın İlk Işıkları ve Yeni Bir Uyanış
Sabahın ilk ışıkları, beyaz badanalı taş evin verandasına vurduğunda, Aras elinde iki kadeh taze sıkılmış portakal suyuyla dışarı çıktı. Elif, ufka bakıyordu. On yıl boyunca bir "Soykan" olarak, babas
