Hydra Adası’nda şafak sökerken, gökyüzü önce derin bir mürdüm rengine, ardından bir portakalın iç yüzü gibi parlak bir turuncuya büründü. Aras ve Elif için bu sabah, on yılın tüm yorgunluğunu, kaçışını ve korkusunu geride bıraktıkları ilk gerçek sabahtı. Dün gece sandalda taktıkları o basit çakıl taşı yüzükler, şimdi parmaklarında sadece birer takı değil, özgürlüklerinin birer mühürü gibi duruyordu.
Aras, verandada oturmuş, denizin kokusunu içine çekerken masanın üzerinde duran eski bir haritayı inceliyordu. Artık bir kaçış rotası çizmiyordu; o, adanın restorasyon projeleri için yerel mimarlarla yapacağı toplantının notlarını alıyordu. Bir zamanlar holding binaları tasarlayan o hırslı eller, şimdi Hydra’nın tarihini korumak için kalem tutuyordu.
Elif, içeriden taze kahve kokularıyla çıkt
