Christine's POV
Tamad na tamad akong gumising ng maaga, ang laki-laki ng eyebags ko, namumula pati ang ilong ko dahil sa kakaiyak kagabi.
Naalala ko pa habang nakahiga ako kagabi hinihimas-himas ko lang ang buhok ni Leona habang umiiyak.
Ayaw ko siyang maalis sa aking paningin, gusto ko na lagi ko lang siyang makita o makasama, piling ko kasi pag nalingat lang ako sandali ay kukunin siya sakin ni Leonardo.
"Nay puno na po yung baso ko, natapon na tuloy." Kumurap ako ng dalawang beses bago bumalik sa kasalukuyan.
"Sorry Nak, pupunasan nalang ni Nanay." Kumuha ako ng basahan at pinunasan ang lamesa.
"Nay tingnan niyo ito, may sabaw na rin tuloy yung kanin ko. Natapunan niyo ng tubig eh."
"Sorry Nak, may iniisip lang ako. Akin na kukuha nalang kita ng bagong kanin." Sabi ko kay Leona.
