Bölüm 19: “Kardeşlik”
Gözlerimi açtığımda hastane odasının solgun ışıkları yüzüme vuruyordu. Başım zonkluyordu ama hissettiğim fiziksel acı, içimdeki kadar yakıcı değildi.
Kapının önünde Karan baba, yatağımın hemen yanında ise Bilge duruyordu. İlk önce Karan babaya baktım. Gözlerinde belirsiz bir ifade vardı, ağırlığını çözemediğim bir sessizlikle dikiliyordu.
Bilge hafifçe eğilip kolumu kontrol etti. “Deren, nasıl hissediyorsun? Dinlenmelisin.”
Ama ben dinlenemezdim. İçimde kopan fırtına, uyuyarak dinmeyecek kadar büyüktü. Yatağa biraz daha doğrulup Karan babaya gözlerimi diktim.
“Bana… Korkmaz’ın benim abim olduğunu söylediniz.”
Söyledikten sonra odadaki havanın ağırlaştığını hissettim. Karan baba gözlerini benden kaçırmadı. Ama yine de susuyordu.
“Doğru mu bu?” diye b
